متن شعر ۲۸ صفر ۱۴۰۱

جگرش سوخت ولی ماتم او از کوچه ست
حسنست او . تمام غم او از کوچه ست

روضه اش روضه ی زهرست بظاهر اما
ماتمش بین همان کوچه و مادر زهرا

ضربت دست لعین و رخ مادر نیلی
صورت فاطمه نیلی شده از آن سیلی

فاطمه نقش زمین و حسنش گریانست
مادری زخمی و این . نازپسر . نالانست

روضه ی پاک حسن .روضه ی پهلو باشد
روضه ی پاک حسن . زخم به بازو باشد

شاهد ضربت بر بازوی زهرا حسنست
شاهد آن کتک و پهلوی زهرا حسنست

دست مادر که جدا شد ز کمربند علی
لگد کین زده بر یاور دربندعلی

و علی ماند و دگر فاطمه از دستش رفت
وای از اینکه بگویم همه ی هستش رفت

بر دل زارع شیراز . امامم بنوشت
همره حیدر کرار الی یوم بهشت

 

لینک کانال اشعار استاد زارع شیرازی

متن شعر اربعین حسینی

ای عزیز مادرم من از سفر برگشته ام
با دلی سوزان و قلبی پرشرر برگشته ام

من بدنبال سرت بر نیزه ها رفتم حسین
همره این بانوان خیمه ها رفتم حسین

من نرفتم تازیانه بر تنم خورده حسین
قلب من پیش تو . جسمم را عدو برده حسین

من چهل منزل کتک خوردم عزیزم یاحسین
زیر شلاق عدو مردم عزیزم یاحسین

کوفه در زندان . شبم‌ را صبح کردم یااخا
دختر حیدر منم . من مرد مردم یااخا

خم به ابرویم نیاوردم چنان حیدر به شهر
خطبه خواندم مفتضح کردم عدویت را به قهر

تاسرببریده ات دیدم به آندم یاحسین
سرزدم بر چوبه محمل دمادم یاحسین

ای برادر. از اسارت . رنج و درد آورده ام
اشک دیده . پای زخمی .آه سرد آورده ام

شام . سنگ و چوب و خاکستر به جسمم میزدند
بر تن زنها و سجادت دمادم میزدند

من بمیرم دخترت سیلی ز کینه خورده است
بس رقیه بین آن ویرانه هاشان مرده است

هم سرت را در بغل بگرفت و گریان شد حسین
ناگهان دیدم که دق کرد و نمایان شد حسین

کعبه ای در شام دارد آن سه ساله دخترت
بس که بود از جسم و چشمانش شبیه مادرت

از کتکها بر تن و جسم کبودش یاحسین
چون بگویم زین غم دل در نبودش یاحسین

بس بگویم که ز جسم و رو شبیه مادر ست
صورت و جسمش چه نیلی. روضه ی این دخترست

زارع شیراز. میمیرد برایت یاحسین
از تمام جان بگویم جان فدایت یا حسین

 

لینک کانال اشعار استاد زارع شیرازی

متن شعر شهادت امام حسن مجتبی (ع)

جگرم سوخته از زهر . بیا زینب من
رفته از دست. دگر . هستی و تاب و تب من

همسرم. قاتلِ جانم شده من مظلومم
این سخن. وِردِ زبانم شده من مظلومم

زینبم طشت بیاور جگرم پاره شده
باهمین داغ . دگر خواهرم آواره شده

زینبم. مرگِ حسن با غمِ این زهر نشد
روضه ی پاکِ حسن.ماتم این زهر نشد

مرگ من. لحظه ی قتلِ همه . جانم بوده
مادرم خورد زمین و نگرانم بوده

سیلی ی کین به روی مادرمان زد زینب
چه لگدها به سوی مادرمان زد زینب

دیده ام فاطمه افتاد زمین . نیلی شد
نیلی آن صورتِ حور از اثر سیلی شد

ضربِ شلاق به زهرای علی زد دشمن
بر تن فاطمه اش جای علی زد دشمن

زینبم گریه نکن در برِ من. خواهرمن
لحظه ای هست که در بر بگرفتی. سرِ من

نیزه ای نیست کسی نیست که سنگم بزند
یا که چوبی به تن و بر دلِ تنگم بزند

قاتلی نیست ببُرَّد سرِ من را از تن
نیست دزدی ببَرَد از تنِ من. پیراهن

گریه ها را تو نگهدار. عزیزم خواهر
بهر من .همدم و غمخوار. عزیزم خواهر

به حسینش نگهی کرد و به آوای حزین
و بفرمود و لایَومَ کَیَومِک . چه غمین

نیست روزی چو غم روز تو ای بی سر من
ای حسین .گریه کن قتلگهت… مادر من

چه شود گودی ی مقتل به سرِ بی بدنت
چه‌شود وای بمیرم‌ به تنِ بی کفنت

شعر این زارع شیراز . ز جود حسنست
نام من شد حسن و بس ز وجود حسنست

 

لینک کانال اشعار استاد زارع شیرازی

متن شعر شهادت حضرت رقیه (س)

یک تن زخمی ز ضرب تازیانه مال من
یک سر ببریده بر نی ها روانه مال تو

یک رخ نیلی ز ضرب سیلی کین. مال من
صورتی مجروح از عاشور خونین مال تو

ضربت زجر لعین بر روی نازم مال من
حالت چشمان من وقت نیازم مال تو

عمر من‌باشد سه سال و طاقتی بهرم نماند
حضرت بابا عدویت این تنم‌را میکشاند

من کتکها خورده ام وقتی صدا کردم عمو
زجر میزد بر تنم من هم ندا کردم عمو

حضرت بابا شبیه مادرت زهرا شدم
من سه ساله بودم و اواره در صحرا شدم

عمه ام زینب مرا اغوش میگیرد پدر
از غم من اخرش این عمه میمیرد پدر

من سر بابا بغل کردم میان این خراب
قبر من اینجا شود بین جهان این خراب

عمه ام قبر مرا اینجا به گریه می کند
زینب کبری به اشک و سوز و مویه میکند

این تن مجروح من .نیلی مثال فاطمه ست
صورت نازم پدر مثل جمال فاطمه ست

روضه ام آتش زند تا روز محشر بر قلوب
من بهمراه تو آیم عمر من کرده غروب

اشک . پر شد بین چشمم تا سرت دیدم پدر
لحظه مرگم به دیده . مادرت دیدم پدر

هیچ بر دنیا .نماند جز ولایت یا حسین
از دل نورانی ات بنما عنایت یاحسین

زارع شیراز. گریانست بر این روضه ها
محو عشق و روی جانانست در این روضه ها

 

لینک کانال اشعار استاد زارع شیرازی

شعر شهادت حضرت علی اصغر (ع)

سرش رفت و نشانی از پدر داشت
علی اصغر . رخی همچون قمر داشت

ز خیمه آمد و خونین ز تیرست
ز داغش. اشک برروی امیرست

ز فرط خجلت از مادر. به خیمه
نبیند اصغر بی سر به خیمه

فدای خجلتت ای شاه بی سر
عزیز کوثر و جان پیمبر

بسوی خیمه هایش رفت وبرگشت
بر آن آه و نوایش رفت و برگشت

تمامش شد خجالت از ربابش
خدایا رحم کن بر صبر و‌تابش

سر اصغر بریده گوش تا گوش
نگردد این غم از دلها فراموش

گرفت از داغ.دستی زیر حنجر
چو دستش پر شد از خون . بهر اصغر

و پاشید انهمه خون را به عرشش
نیامد قطره ی خونی به فرشش

ز آه دل . خدایش را ندا کرد
ز ظلم ظالمین. حق را صدا کرد

گلوی شیرخوار و آن سه شعبه
و مادر . بیقرار و آن سه شعبه

فدای اشک چشمانت حسینم
که اصغر گشته قربانت حسینم

به پشت خیمه ها یک قبر کنده
به آن شمشیر خود . بی صبر کنده

نیاید مادرش بیند سرش را
سر ببریده از بال و پرش را

چه حالی میشود مادر که بیند
چگونه از جراحت . گل بچیند

که ناگه . آن رباب دلپریشان
دوان آمد به چشم خیس و گریان

حسین جانم فقط یکبار بگذار
ببینم روی نوزادم دگربار

چه ضجه زد رباب آنجا سر قبر
چه قلبش شد کباب آنجا سر قبر

چه‌گویم یا علی اصغر ازین غم
ز دل. بگسسته بال و پر ازین غم

به اشک زارع شیراز. سوزی
برای سینه . عشق غم فروزی

 

لینک کانال اشعار استاد زارع شیرازی

متن شعر شهادت حضرت رقیه (س) سوم محرم ۱۴۰۱

تنم زخمی شد و بابا صدایت کردم از راهم
شنو از داغ و اشکم صوتِ درد و غصه و آهم

من و جاده . تو و نیزه . صدای عمه ام زینب
میان ضرب شلاقم ندای عمه ام زینب

تنم شلاق خورده .گریه کن بهرِ دلم بابا
فدای راسِ خونینت تمامِ حاصلم بابا

اگر عمه نبودش من به زیرِ درد . میمُردم
به زیرِ ضربه ی اعدا . به آه سرد . میمُردم

عزیز. بابای من . راست به روی نیزه بود ومن
نگاه عمه ام زینب به سوی نیزه بود و من

فقط عمه. خبر دارد تنم نیلی شده بابا
رُخ من نیلی از آن ضربتِ سیلی شده بابا

شبیهِ مادرت زهرا زمین خوردم نشستم من
نشستم بین ره . بس که لگد خوردم شکستم من

شود آخر. مزار من . خرابه . بین ویرانم
بیا دیدار من بابا عزیزم روح و ریحانم

کبودم نیلی ام دیگر توانی نیست در جسمم
بیا بابا حسین . روح وروانی نیست در جانم

فدای عمه میگردم که با من گریه میکرده
پر از آه و پر از دردم که با من گریه میکرده

شبیهم بر رُخ زهرا نگاهم کن که مجروحم
دگر طاقت نمانده کرده پرواز . همرهت. روحم

یتیمم من . عزادارم ولی بسکه کتک خوردم
ندارم نای ره رفتن . غمت را همرهم بردم

بیا ای سر .مرا باخود ببر تنهای تنهایم
تنی نیلی و پهلویم شکسته مثل زهرایم

سلام زارع شیراز بر قبرت رقیه جان
ز دل گفته به تو صد راز . بر قبرت رقیه جان

 

لینک کانال اشعار استاد زارع شیرازی

متن شعر ورود به کربلا دوم محرم ۱۴۰۱

کاروانی با جمال نور از عرش آمده
گوییا کل ملائک بر روی فرش آمده

یکطرف شمس جمال حجت یزدان. حسین
او عزیز خالقست و باطن قرآن . حسین

خون حق . خون حسین است و به میعادش رسید
زینب کبری به آه قلب و فریادش رسید

پرچم این کاروان . بر دوش عباسِ علیست
منتقم بر صورتِ نیلی ی آن یاس علیست

صوت زیبای اذان . با حضرت اکبر شده
آفتاب عاشقان . وجه علی اصغرشده

زینب کبراست بنت حضرت حبل المتین
یادگار قلب مولانا امیرالمومنین

قاسم و جمع تمام یاوران جمعست جمع
حضرت عباس و نور عابدان . جمعست جمع

زینب کبری پر از دلشوره گفتا یا حسین
دلهره دارم برادر جان زهرا یاحسین

ترسم از اینکه جدایی بین ما آید حسین
بین من با تو زمین کربلا آید حسین

ترسم ازاینکه تن بی راس تو بینم اخا
ترسم آقا بر سر قبر تو بنشینم اخا

بوی تلخ دوری از تو بر مشامم آمده
گوییا وقت اسیری بین شامم آمده

گوییا بینم که اکبر. اربا اربا میشود
عشق من . بین عدو. مظلوم و تنها میشود

حنجر اصغر . به تیر حرمله خونین شود
راس آقایم حسین از سیف. رنگین میشود

اشک میریزم برایت ای همه جانم حسین
حضرت سلطان من ای روح وریحانم حسین

زارع شیراز . اشک از ماتمت دارد حسین
گریه های نور بر نور غمت دارد حسین

 

لینک کانال اشعار استاد زارع شیرازی

متن شعر مدح امیر المومنین (ع)

اهل عالم. سَرورِ پاکِ عبادِ حق. علیست
رهبرِ فرزانه ی دین و نمادِ حق . علیست

مصطفی بر روی منبر رفت در یوم غدیر
گفت ای مردم . علی بر کلِّ عالم شد امیر

دستِ حیدر را گرفت و با ولا فریاد زد
اسمِ مولا را بنامِ مرتضی فریاد زد

حیدر کرّار . شیرِ خالقِ یزدان .علیست
هادیِ قلبِ رسولان .باطنِ قرآن علیست

زادگاهش کعبه و مولودِ بیتِ ربّ . علیست
هم امامِ عالم و ناصر به این مکتب . علیست

اسمِ او مشتق شده از نامِ ربّ العالمین
خالقم اعلی و حیدر شد امیر المومنین

بس علی از عالی الاعلاست آیَت .بس علی
در نَهایت از عبادت. گشته غایت . بس علی

سوره ی دَهر و رکوعِ آیه ی قرآن بر اوست
شان تنزیل نَبَا . در سوره ی فرقان بر اوست

زوج و کفوِ فاطمه . همتایِ ذاتِ کوثرست
اهلِ عالم بس . وصیّ ی بعدِ احمد . حیدرست

بعدِ من . پیغمبری دیگر نباشد . اهلِ دین
گر که بُود اول . علی میشد پیمبر بعد ازین

اهل عالم . رمز و راز اولیا عشق علیست
علّتِ اعجاز و کارِ انبیا . عشق علیست

اوست تنها جانشینِ خاتمِ پیغمبران
قدرتِ حق . دستِ یزدان و امیرِ مومنان

حضرتِ حیدر. امامِ آسمانها و زمین
عُروَهُ الوثقی و از سوی خدا حَبلُ المَتین

از جمال اوست نورِ شمس و ماه و این نجوم
عبدِ درگاه علی. شاهانِ شرق و مُلکِ روم

کعبه ی رخسارِ او. بهر ملائک در سماست
ای خلائق بشنوید. عشق و ولایش کیمیاست

حجتِ پروردگارست و امیر عالمین
قلب زهرا را قرار و شاه بدر است و حنین

تاابد عبدِ درت هستم امیر المومنین
از محبّت بر تو سرمستم امیرالمومنین

زارع شیراز . مِهرت را به دنیایی نداد
هیچکس را جز وجودت. مَنصَبِ شاهی نداد

 

لینک کانال اشعار استاد زارع شیرازی

متن شعر شهادت حضرت مسلم (ع)

من تنها و همین شهر که‌ تنهایم کرد
دلم اواره بر این کوچه ی غمهایم کرد

من. سفیر توام و بیکس و بی یار شدم
بین این مردمِ صد چهره . گرفتار شدم

چه غریبانه . برای تو چه گریان شده ام
در غمت صاحب یک سینه ی سوزان شده ام

روز با من همگی عهد ولایت بستند
شب بوالله . در خانه برویم بستند

بین این کوچه نشستم ز غمت گریانم
تک و تنهام فدای توام ای جانانم

گر که گریان شده دیده . ز غمت گشته. حسین
مسلمت بهر تو اینجا شده سرگشته .حسین

جان من. کوفه نیا. نیزه برایت دارند
قلبشان دشمنی ی دینِ خدایت دارند

فکر کرده ست بر این کرب و بلایت. خولی
تیزمیکرد سرِ نیزه برایت خولی

وای . بر نیزه شود راسِ علی اکبر تو
حرمله .تیر زند حنجره ی اصغر تو

تو نیا کوفه که اینجا همگی نامردند
شامگاهان .همگی پشت به مسلم کردند

خواهرت راه اسیری برود زینب تو
دخترت اشک بریزد ز غم و در تب تو

پای پُر ابله هم سهم به دُردانه شود
زینبت. شام بلا. ساکنِ ویرانه شود

تازیانه بشود قسمت کلثوم و رباب
قلبِ عالم ز غمِ روضه ی تو هست کباب

دستِ عباس. جدا میشود از تن . آقا
خون شود قامتِ پاکِ تو به گلشن . آقا

چه بگویم که چه بر اهل و عیالت برود
چه مصیبت به سر و نقش جمالت برود

سرِ تو روی نی و گریه ی زینب .جاری
زخم برقلب عزیزان تو گردد کاری

ای تن و جانم ازین داغ. فدایت ارباب
من به قربان تو در عشق و هوایت ارباب

روضه زارع شیراز.پر از آلام است
با ولای تو حسین جان. دل من آرام است

 

لینک کانال اشعار استاد زارع شیرازی

متن شعر شهادت امام محمد باقر (ع)

زهر . سوزاند تنِ باقرِ دین را ای وای
کُشت اخر… پسرِ حبلِ متین را ای وای

لیک . جان دادنِ آقا به همین زهر که نیست
و غم و غصه ی مولا ز همین زهر که نیست

پنج ساله . همه ی کرببلا را دیده
دیده با چشم .تمام غم و او نشنیده

دیده .ارباب به مقتل . بدنش بی سر هست
ناظرِ این تنِ بیسر. بخدا خواهر هست

دیده عباس . به علقم . بدنش افتاده
و چه بیدست . تنِ پُر مِحَنَش افتاده

باقرم دیده . سُمِ اسب به جسمش تازند
نعل تازه زده اند و به همین مینازند

باقرم دیده . تمامی ی شهیدان . بیسر
تازیانه ست زده زجر . جسم دختر

باقرم دیده که سرها همه بر نیزه شده
حضرتش دیده ثمرها بر نیزه شده

باقرم دیده که زینب به اسیری برود
لیک معجر ز سرِ عمّه و زنها نرود

باقرم دیده. رقیه. همه جا سیلی خورد
کربلا . کوفه ی کین . شام بلا .سیلی خورد

چه بگویم ز غم ای دیده . فقط گریه بکن
به همین روضه ی نادیده فقط گریه بکن

طبعِ شعرم بخدا زینب کبری داده
دل و این دیده فقط حضرت زهرا داده

چشمِ این زارع شیراز. برایت گریان
من بقربان تو ای شاه. شهید العریان

 

لینک کانال اشعار استاد زارع شیرازی