متن شور شب دوم محرم ۹۹

برگشتی از حج واجبو
رفتی سوی دیر راهب و
دق دادی ام المصاءب
وای حسین

پنجه رو رمل صحرا زدی
تشنه دل و به دریا زدی
پیش زینب دست و پا زدی
وای حسین

حجکم مقبول سعیکم مشکور
میزدن با سنگ به سرت از دور

رخت احرامت خاک این صحراست
حاجی زینب رو سرت دعواست

قتلگاه دریای خون شده
پیکرت نیزه بارون شده
موهای تو پریشان شده
وای حسین

عطر تنت از صحرا میاد
دشمنت سمت زن ها میاد
صدای آه زهرا میاد

وای حسین
چی اومد سر تو
همه ی هستم
جلوی چشمام رفتی از دستم

صحبت نعل تازه میکردن
پیرهنت رو اندازه میکردن

 

شعرخوانی شب اول محرم ۹۹

از هرچه غیر از عاشقی صدبار افسوس
عمری حواسم پرت بود از یار افسوس

عمری سر من گرم مدح و منقبت بود
غافل از اینکه روضه کسب معرفت بود

بی‌معرفت در روضه بودن، ترس شیعه‌ست
تا روضه مسلم کلاس درس شیعه‌ست

آموختم تردید پای او گناه است
آن کس که تا آخر بماند، مرد راه است

مَحرَم شدن شرط است و او مَحرَم ندارد
ارباب ما یار زبانی کم ندارد

با این حساب آن قدرها یاری ندارد
لبیک گفتن جا زدن، کاری ندارد!

شاهی که عالم بود سرتاسر فقیرش
مردم چه‌ها کردند آخر با سفیرش؟

آنها که می‌گفتند حق را درک کردند
بعد از نماز مغرب او را ترک کردند

آنها که بهر یاری‌اش مردانه رفتند
پنهانی از مسجد به سمت خانه رفتند

آنها که تنها ادعا کردند آن شب
در کوچه‌ها او را رها کردند آن شب

آنها که روزی نامه دادند او بیاید
ماندند در تردید و در باید، نباید

دلگیرم امشب بغض دارم در صدایم
نامردهای شهر کوفه! با شمایم!

می‌آمد اینجا غرق عطر مشک می‌شد
ای کاش مهر نامه‌هاتان خشک می‌شد!

آیا شماها دعوت از آقا نکردید؟
آن نامه‌ها را پیشتر امضا نکردید؟

جا دارد از این غصه عالم خون ببارد
آری شما گفتید اصغر را بیارد!

آری شما گفتید با آن نور دیده
که میوه‌های شهرتان تازه رسیده

آقای عالم از شما امضا گرفته
دست زنان و بچه‌هایش را گرفته

حرف شما او را به این وادی کشانده
او زینبش را روی محمل‌ها نشانده

همراه او آب آورش هم خواهد آمد
وقتی بیاید، دخترش هم خواهد آمد

هان بشنوید امروز صوت قاسمش را
ظهر دهم بر نیزه این المسلم اش را

او رو به پیری می رود ای وای ای وای
زینب اسیری می‌رود ای وای ای وای

 

متن نوحه حضرت مسلم (ع) – به زبان مازندرانی

هلال غم سر بزّوعه/ خیمهٔ باور بزّوعه
ارباب عشق در کربلا/ دلهاره شرر بزّوعه

بمو تا دین ره یاربوعه/ نابودی اشرار بوعه
سر هاده در راه خدا/ سردسّهٔ احرا بوعه

سروش غم کنده صدا /حسین در شونه کربلا
مولا حسین ۳

آزاده گان هوشیار بوعین
دین خدا ره یار بوعین
دم از حقیقت بزنین
مظلومونه غم خوار بوعین

شهید همیشه زندوعه،،خون برشمشیر برندوعه
اگر دشمن بوعه هزار،،دین خدا بالندوعه
سروش غم کنده صدا،،حسین درشونه کربلا
مولا حسین۳.

وقت نماز عاشقی ،، ونه که سر ره هداعن

ونه دس بیری از شه جان،، جانِ پسر ره هداعن
هدا شه هستی راه یار ،، هدا شه طفل شیر خوار
پهلوون پهلوونا،، هدا شه رشیده برار

سروش غم کنده صدا،،حسین درشونه کربلا
مولا حسین ۳

نصفه روز این همه بلا،، بکشیعه راهِ خدا
حتی شه طفل شیره خوار،،فدا هاکرده راه یار
بته که ای جان خدا ،، بمو حسین بهرفدا
ته بهتر دوندی که حسین،،
نکندع بیعت با دغا.

سروش غم کندعه صد،،
حسین درشونه کربلا،،

این ماه بونه انده جفا،،سرحسین بونه خدا
اتی شونه نیزهٔ سر
اتی تندیره اشقیا

هلال زینب اون بالا،، بونه به سونه قرصه ماه.
ونه صوته فدا (صفا)
قرآن خوندنه مه مولا

سروش غم کنده صدا
حسین درشونه کربلا

 

متن نوحه سینه زنی حضرت ابوالفضل عباس (ع)

سپهسالاراردوی حسینم ,,وای
حسین ابن علی رانور عینم
کشیک خیمه ها دارم شب وروز ,,وای
زبی یاری ارباب شور وشینم
فرزند حیدر مشکل گشایم ,,,
نامم ابالفضل بر درد دوایم وای

خدایم حل مشکلها نموده ,,,وای
بدستم هرقفلی را وا نموده
مریض داران عالم هم بدونند
وای
که عباس دردها دوا نموده

فرزند حیدر,,,,,,,,,

امیر لشکر خون خدایم وای
منم سقا بدشت کربلایم
به مثل فاتح نبرد خیبر وای
ضرب شستم به دشمن مینمایم
فرزند حیدر,,,,,

صدای العطش آید بگوشم وای
برای طفلها اندر خروشم
کنم عهدی به طفلان برادر وای
که بی آنان من هم آبی ننوشم

فرزند حیدر,,,

خداوندا که دشمن بیشماره وای
به پشت نخلها دارد نظاره
نداره تاب جنگ روبرویم وای
به تاریکی چو خفاش انتظاره
فرزند زهرا بشنو نوایم
زهرا نموده پسر صدایم وای

_______________________________________________________

متن نوحه سینه زنی حضرت ابوالفضل عباس (ع)

عباس عباس عباس /ای یاورو غمخوارم
عباس عباس عباس / ساقی و تو سردارم
رفته زکفم طاقت رفتی تو زپیش من
ای جان اخا بی تو بی مونس وبی یارم

ای تو علمدارم
ای نازنین یارم
بی تو برادرجان
من بی کس و یارم
عباس علمدارم /سرلشکر و سردارم

یارب یارب یارب / عباس من افتاده
تنها میان خون / در علقم افتاده
با رفتنش دیگر / جانم ز تنم رفته
دست علم گیرش /تا ازتن افتاده

ای نور چشمانم
ای راحت جانم
در ورطهٔ غربت
بنگر که نالانم

عباس علمدارم /سر لشکر و سردارم

ای ماه نگون سارم / افتاده به غم کارم
زخم تن تو عباس / بنموده مرا زارم
ایکاش نمیدیدم / اینگونه میان خون
صد پاره تنی بر خاک / ای وای و که بی یارم

یار سلحشورم
کردی تو محجورم
اشک عزا ریزم
من بی نو رنجورم
عباس علمدارم ،،سرلشکر وسردارم

ای جان اخا بی تو / دیگر کمرم بشکست
از داغ جگر سوزت / چون کشتی به گل بنشست
یکسو به زمین دستت / سویی مشک و بازویت
هرسو نگرم جانا / راه چاره را بربست
برخیز و برادرجان
یکدم تو از این میدان
روکن بسوی خیمه
ای راحت جسم و جان
عباس علمدارم /سرلشکر و سر دارم

برگو که چسان بی تو / پا بر خیمه بگذارم
یارم زکفم رفته / دیگر بی علمدارم
برتن نه توان دارم / دیگر بی مدد کارم
در بین عدو دیگر / بی همدم و غمخوارم
ای سرو بخون غلطان
برجسم حسن توجان
بنگر که( صفا )چشمش
چون ابر بهار گریان
عباس علمدارم/سرلشکر و سردارم

_______________________________________________________

نوحه حضرت ابوالفضل عباس (ع)

ای گل ام البنین،حامی قرآن و دین
جانی و دردانه ای،بر امیرالمؤمنین
گشته ای بر فاطمه نور دو عین
یاور زینب علمدار حسین
یا ابوفاضل مدد۲

ای کریم با وفا،ساقی کرب و بلا
از ولادت بوده ای،حامی خون خدا
ای امید تشنه کامان حسین
ساقی اطفال عطشان حسین
یا ابوفاضل مدد۲

از کرامت گشته ایم،ما همه مهمان تو
از طفولیت شدیم،ریزه خوار خوان تو
پای تا سر شور و احساسیم ما
باز امشب یاد عباسیم ما
یا ابوفاضل مدد۲

می کنی یاری دین،با دعای فاطمه
بهر آب گشتی روان،سوی نهر علقمه
دشمنان دین و قرآن خدا
از بدن کردند دستانت جدا
یا ابوفاضل مدد۲

ای طرفدار حسین،یار و غمخوار حسین
شد ز هم فرقت دو تا،ای علمدار حسین
جسم تو مانده کنار علقمه
آمده بهر تسلی فاطمه
یا ابوفاضل مدد۲

زد شرر بر جان او،ناله ی ادرک اخا
بر سر بالین تو،آمده خون خدا
ای که بودی تو مرا یار و امید
در کنار پیکرت قدم خمید
یا ابوفاضل مدد۲

فرق پاک تو شکست،پیکرت در خون نشست
تیر کین دشمنان،یا اخا چشم تو بست
یا اخا خیز و ببین تنها شدم
من اسیر دست دشمن ها شدم
یا ابوفاضل مدد۲

_______________________________________________________

نوحه حضرت ابوالفضل عباس (ع)

تو گلبن ام البنینی
جان امیرالمؤمنینی
فدایی قرآن و دینی
مولی ابوفاضل اباالفضل۳

ای محور آل پیمبر
نور دل زهرا و حیدر
ای شافع صحرای محشر
مولی ابوفاضل اباالفضل۳

ام البنین را نور عینی
مولی علمدار حسینی
زینت بین الحرمینی
مولی ابوفاضل اباالفضل۳

سر تا به پا شورم و احساس
بر جان رسد عطر گل یاس
افتاده ام به یاد عباس
مولی ابوفاضل اباالفضل۳

تو باب حاجات جهانی
بر عاشقان آرام جانی
عموی صاحب الزمانی
مولی ابوفاضل اباالفضل۳

اسطوره ی مهر و وفایی
تو شیر بیشه ی ولایی
سقای دشت کربلایی
مولی ابوفاضل اباالفضل۳

همسنگر شاه شهیدان
فدایی عترت و قرآن
آب آور طفلان عطشان
مولی ابوفاضل اباالفضل۳

در کربلا شوری به پا شد
زمزمه ها واویلتا شد
دست علمدارش جدا شد
مولی ابوفاضل اباالفضل۳

جان همه عالم فدایت
با ناله ی ادرک اخایت
گریست زینب از برایت
مولی ابوفاضل اباالفضل۳

فرق تو از کینه شکسته
تیر ستم چشم تو بسته
آمد حسین با حال خسته
مولی ابوفاضل اباالفضل۳

ای ساقی در خون تپیده
برخیز حسین از ره رسیده
بنگر که قامتم خمیده
مولی ابوفاضل اباالفضل۳

وا حسرتا ماه مدینه
با ناله گفت از سوز سینه
دارم خجالت از سکینه
مولی ابوفاضل اباالفضل۳

_______________________________________________________

نوحه حضرت ابوالفضل عباس (ع)

منم عباس حسین،جان و احساس حسین
عاشق زینبم و،روح حساس حسین۲
من به همراه حسین در ره دین و قرآن
آمدم تا که کنم جان خودم را قربان
یا حسین یا مولی یا مولی یا مولی۲

جان و جانان منی،دین و ایمان منی
ای برادرجان حسین،راحت جان منی۲
ز ازل مهر تو در سینه و در جان من است
عشق پاک تو حسین هدیه ی جانان من است
یا حسین یا مولی یا مولی یا مولی۲

یا حسین ای مولی،ای عزیز زهرا
اذن میدانم بده،تا کنم جانم فدا۲
سوزم از ناله ی طفلان حرم یا مولی
از سکینه به خدا من خجلم یا مولی
یا حسین یا مولی یا مولی یا مولی۲

شیر دشت کربلا،رفت میدان بلا
ناگهان آمد به گوش،ناله ی ادرک اخا۲
تا صدایش به حسین از دل صحرا برسید
سر بالین برادر گل زهرا برسید
یا حسین یا مولی یا مولی یا مولی۲

از تو و طفلان تو،یا حسین شرمنده ام
از خجالت یا حسین،سر به زیر افکنده ام۲
کشته ی راه خدا تشنه لب علقمه ام
شرمسار تو و هم مادر تو فاطمه ام
یا حسین یا مولی یا مولی یا مولی۲

_______________________________________________________

نوحه و زبانحال حضرت ابوالفضل عباس (ع)

دردانه ی ام البنینم عباس
برادر حسین جان
جان امیرالمومنینم عباس
برادر حسین جان

گلی ز گلزار ولایتم من
برادر حسین جان
سرتا به پا لطف و عنایتم من
برادر حسین جان

خورشیدعالمتاب ومن چوماهم
برادر حسین جان
میر علمدار تو در سپاهم
برادر حسین جان

بر درگهت مولای من غلامم
برادر حسین جان
سقایی حرم بود مقامم
برادر حسین جان

آب آور طفلان بی قرارم
برادر حسین جان
سقایی حرم شدافتخارم
برادر حسین جان

رسد به گوش جان من نوایت
برادر حسین جان
من آمدم تا جان کنم فدایت
برادر حسین جان

جانم شود فدای غربت تو
برادر حسین جان
دشمن شکسته ازچه حرمت تو
برادر حسین جان

غربت تو آتش زده به جانم
برادر حسین جان
بنگر تو بر این اشک دیدگانم
برادر حسین جان

بهر غریبی ات به شور و شینم
برادر حسین جان
فخرم بودفدایی حسینم
برادر حسین جان

ادرک اخایم راتو تا شنیدی
برادر حسین جان
با گریه تا کنار من رسیدی
برادر حسین جان

ای که تویی پشت و پناه عباس
برادر حسین جان
علقمه گشته قتلگاه عباس
برادر حسین جان

برادرم رنگت چرا پریده
برادر حسین جان
کنار من قامت تو خمیده
برادر حسین جان

عباس تو در راه تو فدا شد
برادر حسین جان
دستان من از پیکرم جدا شد
برادر حسین جان

کشم خجالت از روی سکینه
برادر حسین جان
دستان آب آور روی زمینه
برادر حسین جان

دستان عباست روی زمین است
برادر حسین جان
خواهر دل خسته ی من غمین است
برادر حسین جان

عباس تو در موج خون فتاده
برادر حسین جان
زهرا کنار پیکرم ستاده
برادر حسین جان

جان داده ام براه عهد و پیمان
برادر حسین جان
با گریه ات قلب مرا مسوزان
برادر حسین جان

فرق مرا عمود کین شکسته
برادر حسین جان
تیر ستم بر چشم من نشسته
برادر حسین جان

لعنت عالم بر بنی امیه
برادر حسین جان
سوزانده داغ من دل رقیه
برادرحسین جان

_______________________________________________________

نوحه و زبانحال حضرت ابوالفضل عباس (ع)

ای که تویی مولای من بین بنی هاشم قمر
العطش طفلان زده بر جان و دل تو شرر
شنیده ای تو ناله ی لب تشنگان در خیمه ها
واویلتا واویلتا واویلتا واویلتا

عباس علمدار حسین آب آور طفلان تویی
ای ساقی لب تشنگان تشنه لب و عطشان تویی
مولی ابوفاضل تویی سقای دشت کربلا
واویلتا واویلتا واویلتا واویلتا

بهر لب خشک طفلان مولی شدی تو دلغمین
با تیر کینه ی عدو گردیده ای نقش زمین
شد ای مه ام البنین جانت به راه دین فدا
واویلتا واویلتا واویلتا واویلتا

جان عالم فدای تو سقای دست از تن جدا
کنار علقمه شده گریان تو خون خدا
آمد کنار تو حسین با گریه های بی صدا
واویلتا واویلتا واویلتا واویلتا

در کنار پیکر تو حسین دخیل گریه بست
گفتا فدایت جان من عباس من پشتم شکست
برادرم بگو چرا فرقت شده از کین دو تا
واویلتا واویلتا واویلتا واویلتا

عباس من برادرم افتاده ای برابرم
خون شد حسین تو بشکسته بی تو کمرم
خورده به چشمت تیر کین از ظلم و جور اشقیا
واویلتا واویلتا واویلتا واویلتا

_______________________________________________________

سینه زنی حضرت ابوالفضل عباس (ع)

سقای طفلان من ای راحت جان من برادر من
توئی علمدار من. قافله سالار من برادر من
ماه شب تارمن. مونس و غمخوارمن. برادر من
برادر من / ای یاور من

آه دلم را ببین خیز و اخا از زمین. برادر من
ماه منیرم توئی. که دستگیرم توئی. برادر من
بی تو شکسته کمر. نور ندارد بصر برادر من
برادر من / ای یاور من

چه کس بریده سرت. بخون شده پیکرت. برادر من
دو دست تو کی برید. تیر به چشمت خلید. برادر من
به خیمه در انتظار. سکینه ام اشکبار. برادر من
برادر من / ای یاور من

چگونه نعش ترا برم سوی خیمه گاه. برادرمن
آه که شکسته کمر چسان دهم من خبر. برادر من
قامت من شدکمان. ز داغت ای نو جوان. برادر من
برادر من / ای یاور من

خیمه گه شاه دین / گشته دگر بی معین برادر من
زینب بی خانمان / اسیرِ بر کوفیان. برادر من
(صفا)شود نوحه گر / گریه کند زین اثر. برادر من

برادر من / ای یاور من

 

 

سربند :

صلی الله علیک یا خامس ال الله
وعده ی ما کربلا اربعین انشالله
من از همین پیرهن سیاه
گرفتم ابرو حسین
سفارش کرده مادرم
تشنه شدی بگو حسین
تشنه لب کربلا / شاه شهیدان حسین
راس تو بر نیزه ها / پیکرت عریان حسین
سیدناالمظلوم
سیدناالعطشان
سیدناالعریان

_________________________________________

نوحه شب اول – حضرت مسلم (ع)

کوفیا چه نامردن دیگه ندارم یاری
کاش نمیگفتم بیا کاش اصغرو نیاری

بادستای بسته به تو میدم ای اربابم سلام
میشیم فدای تو حسین خودمو هردو بچه هام

در نفس آخرین یاد تو بودم حسین
کشیدنم رو زمین یاد تو بودم حسین

بی یار و بی یاور
کشتن تو رو آخر
سردار بی لشگر

_________________________________________

نوحه شب دوم – ورودیه

بیا برگردیم داداش از این خاک پربلا
آشوبه دله زینب تو یه دشت نینوا

میبینم با چشم خودم
انگشترت رو میبرن
نمیخوام ببینم حسین
روزیکه سنگت میزنن

نبینم اون روزی رو که میری رو نیزه ها
تنت بشه زیرورو با لگد بی حیا

اون لحظه غمگینه
شمرِ پر از کینه
میشینه رو سینه

_________________________________________

نوحه شب سوم – حضرت رقیه (س)

چی شده لبت بابا خاکستره رو موهات
سرت رو کی بریده جون رقیه فدات

بابا جون روی نیلی و موی سوخته م رو تو ببین
من رو با خودت تو ببر تنها ارزومه همین

کبوده کل تنم آبله هامو ببین
شبیه زهرا منم توکوچه خوردم زمین

سه ساله ی پیرم
از زندگی سیرم
پیش تو میمیرم

_________________________________________

نوحه شب چهارم – دو طفلان حضرت زینب (س)

پاره های تن من قربونی راه تو
میوه های دل من نذریک‌نگاه تو

همه هستیه زینبن این دوتا طفل بی گناه
میدهم من در راه حق تاشن شهید این سپاه

ای تو سلیمان بکن هدیه ی مورت قبول
جان علی رد مکن جان خدا و رسول

پر پر شدن آخر
دو نوه ی حیدر
قربونیِ اصغر

_________________________________________

نوحه شب پنجم – حضرت عبدالله (ع)

نمیشه که ببینم افتادی بین گودال
دور تو شلوغه و عمه ام میره از حال

افتادم روی پیکرت بمیرم زخمی شد تنت
عمو جان این دست قلم نذرمن فدای سرت

زلف تو در دست باد فدایی ام در رهت
زخم تن تو زیاد بمیره عبداللهت

خنجرِ رو حنجر
من میزنم پر پر
بر سینه ات آخر

_________________________________________

نوحه شب ششم – حضرت قاسم (ع)

نبود اندازه ی تنت زره شده پیرهنت
از کینه ی جنگ جمل تو رو با بغض میزدنت

نفس میکشیدی و بود خون جاری رو چشم ترت
افتادی تو روی زمین مرکب ها روی پیکرت

تن تو بر روی زین ای همه جون حسین
میکشی پاتو زمین تاب و توون حسین

سر تو شد دعوا
سنگت زدن آقا
میری پیش بابا

_________________________________________

نوحه شب هفتم – حضرت علی اصغر (ع)

خشکیده لبات اصغر نمونده دیگه آبی
میخونم برات مادر لالایی تا بخوابی

میبینه رو دستای شاه سفیدیه گلوی تو
تیر سه شعبه شد روون از حرمله به سوی تو

میرسه از حنجرت خون تو به آسمون
افتاده اما سرت نداری تو دیگه جون

شرمنده شد آقا
از روی تو بابا
حیرون شده اینجا

_________________________________________

نوحه شب هشتم – حضرت علی اکبر (ع)

بهارم شده خزون بالا بلند بابا
کاکل تو غرق خون گیسو کمند بابا

تا افتادی از روی زین میرسم من بالاسرت
از کینه ی اسم علی چه کرده دشمن با تنت

پیکر تو غرق خون ای به پدر نور عین
سنگینه داغ جَوون بُرده توون حسین

دردانه ی زهرا
بعد تو ای بابا
اُفٍ علی الدنیا

_________________________________________

نوحه شب نهم – حضرت عباس (ع)

بعد تو ای برادر بی پناهم و تنها
پشت من شکست آخر از غم تو ای سقا

مشک تو افتاده به خاک پاشو ای سپهدار من
علمت افتاده زمین ای میر و علمدار من

مثل علی یا أخا فرق سرت وا شده
پاشو ببین با وفا قامت من تا شده

ای پدر دریا
افتادی تو صحرا
رو دامن زهرا

_________________________________________

نوحه شب دهم – امام حسین (ع)

زخم تن تو مثله ستاره های افلاک
از بالای زین افتاد عرش اعلا روی خاک

چقدر شلوغه قتلگاه دورت کردن حرومیا
از خون تنت پر شده کل صحرای کربلا

با چکمه اون بی حیا تنت رو کرد زیر و رو
رو سینه ی تو چرا نشسته بی آبرو

دیگه نداری جون
صید میون خون
افتادی در هامون

 

شور شب عاشورا محرم ۹۹

بند اول :

کجا می خوای بری، همسفر من
بدون من نرو، برادر من
من و تنها نزار، میون دشمنا، یاور من
کجا می خوای بری، چرا، منو نمی بَری
حسین، این دمه آخری، چقد، شبیهِ مادری

بند دوم :

یه عمره که دارم، برات می میرم
توو دامِ عشق تو، داداش اسیرم
نشو ای ماه من، رفیق نیمه راه، ای امیرم
قرارمون چی شد، که بی، قرار هم باشیم
مگه، قرار نبود داداش، یه عمر، کنار هم باشیم

بند سوم :

بیا ببوسم ای، عزیز خواهر
زیرِ گلوتو من، به جای مادر
دل و جونم فدات، فدای گریه هات، ای برادر
آهسته تر برو، بزار، منم باهات بیام
دیگه، نمی کِشه پاهام، داداش، که پا به پات بیام

_______________________________________

شور روز عاشورا محرم ۹۹

بند اول :

داره می سوزه خیمه ها، سر و صورت بچه ها
یه طرف آتیش و دوده، یه طرف تیر و نیزه ها
داره میره به بالا، یکی یکی نیزه ها
به زیرِ دست و پاها، عزیز زهرا
یه عده پیرمردا، می زدنش با عصا
رو خاکِ داغِ صحرا، عزیز زهرا
ای وای، ای وای، ای وای ای وای ای وای

بند دوم :

داره می سوزه دخترش، داره می میره خواهرش
چه هیاهوییه گودال، داره می بینه مادرش
داره می رسه از راه، سنانِ لعنت الله
رو سینه یِ ثارالله، استغفرالله
خنجرش و کشیدو، حنجرش و بریدو
مادرشم می دیدو، واویلتا آه
ای وای، ای وای، ای وای ای وای ای وای

بند سوم :

امون از عصرِ عاشورا، چِقَدَر داغه روضه ها
آتیش زدن خیمه ها رو، راس حسین به نیزه ها
شده وقتِ جسارت، شده لحظه یِ غارت
زینب میره اسارت، توو اوجِ غربت
چِقَدَر بی بهونه، زدنش تازیونه
حالا قدش کمونه، از این مصیبت
ای وای، ای وای، ای وای ای وای ای وا

 

متن واحد یا زمزمه و شور زمینه سیاه پوشان

سر می کنم یک سال و با ناله و ماتم
منتظرم تا برسه ماه محرم
رزق لباس مشکی امسال و می گیرم
از دست با کرامت حضرت خاتم

مشکی می پوشم
به اذن مرتضی
به اذن سلطان
علی موسی الرضا
شال عزامو
میندازم گردنم
با ذکر ارباب
به سینه می زنم

حسین حسین جان حسین جان حسین جان

باز شده فصل عزای ارباب بی سر
دیده ها گریون برای ارباب بی سر
ارمنی و گبر و یهودی و نصاری
سینه زنه رو ضه های ارباب بی سر

روضه شروع شد
سلام ای سر جدا
تنت رو خاک و
سرت رو نیزه ها
گریه و اشکه
زینب و ندیدن
با لب تشنه
سرت و بریدن

حسین حسین جان حسین جان حسین جان

اهل محل ماه غم و عزا رسیده
روضه می خونه مادری قامت خمیده
چند روز بعد از روی تل می بینه زینب
سر حسین شو یه بی حیا بریده

برادر من
غرق خونی حسین
برابر من
نیمه جونی حسین
تو شیب گودال
زیر دست و پایی
زخمیه شمشیر
تیغ و نیزه هایی

 

متن نوحه حضرت عبدالله بن حسن (ع)

ای عمو کنم جانم فدایت
جان من فدای غصه‌هایت
بر یاری عمو شوری برپا کنم
در راه دین حق جان را فدا کنم
حسین جان یا عمو(۳)

ای- عمه نگر عمو غریب است
در – کربلا بی یار و حبیب است
همراز او منم سرباز او منم
رها کن عمه جان جانباز او منم
حسین جان یا عمو

من- لشکر یتیم مجتبایم
من – نجل علی مرتضایم
کودک اما کنم جان خود را فدا
در یاری عمو دستم شود جدا
حسین جان یا عمو

من – جان می‌دهم در راه دینم
با – دست جدا نقش زمینم
هستم در کربلا نایب مجتبی
در آغوش عمو در خون کردم شنا
حسین جان یا عمو

در – راه خدا جانم فدا شد
دست من از پیکرم جدا شد
از لطف خاص حق گشته سعادتم
در راه دین حق فیض شهادتم
حسین جان یا عمو

__________________________________________________

متن نوحه حضرت عبدالله بن حسن (ع)

عبداللهم پور حسن هستم
دل بر عموی خود حسین بستم
حسین بود جانم تمام ایمانم
غم عمو کرده زار و پریشانم
عمو عمو عمو حسین (۲)

سرتا به پا شورم و احساسم
در شجاعت بسان عباسم
غریبی عمو به دل زده آذر
آمده‌ام گردم فدائی اکبر
عمو عمو عمو حسین

قتلگه از خون شده دریایی
برپا گشته شورش وغوغائی
ز خون یارانش زمین ز خون دریاست
در بین دشمن ها عموی من تنهاست
عمو عمو عمو حسین

دستم در دست زینب کبراست
در قتلگه چه محشری برپاست
نگر عمو تنهاست عمه رهایم کن
بر یاری عمو مرا دعایم کن
عمو عمو عمو حسین

دست از دست عمه رها کردم
می‌روم تا فدای او گردم
حسین گل عصمت سرتا به پا رحمت
غلطان به خون خود نشسته در غربت
عمو عمو عمو حسین

می‌روم من دوان دوان سویش
تا که بینم دوباره من رویش
بر یاری قرآن دستم جدا گردد
کنار عمویم جانم فدا گردد
عمو عمو عمو حسین

__________________________________________________

متن نوحه و زبانحال حضرت عبدالله بن حسن (ع)

عمه مرا دعا کن حاجت من روا کن
ببین عمو غریب است دست مرارها کن
عمو عمو غریب است
تنها و بی شکیب است

بر سبط ختم مرسل اگرچه نور عینم
مظلومه عمه جانم فدایی حسینم
عمو عمو غریب است
تنها و بی شکیب است

عمه میان گودال ببین عمو غریب است
افتاده بر زمین و تنها و بی شکیب است
عمو عمو غریب است
تنها و بی شکیب است

برگوش جان نوای هل من معینش آید
عمه ببین عمو را خون از جبینش آید
عمه عمو غریب است
تنها و بی شکیب است

عمه نگر به مقتل عمو بخون تپیده
با خنجر آن ستمگر کنار او رسیده
عمه عمو غریب است
تنها و بی شکیب است

از این‌همه مصیبت عمه دلم شکسته
شمر ستمگر ازکین برسینه‌اش نشسته
عمه عمو غریب است
تنها و بی شکیب است

دشمن بی مروت عموی من رها کن
به جای او بیا و دست مرا جدا کن
عمه عمو غریب است
تنها و بی شکیب است

خجلت‌زده زاویم با او به گفتگویم
جان می‌دهم براهش در دامن عمویم
عمه عمو غریب است
تنها و بی شکیب است

__________________________________________________

متن نوحه و زبانحال شهادت حضرت عبدالله بن حسن (ع)

عبداللهم عبداللهم من از تبار حسنم
ازظلم وکین دشمنان دررنج و درد و محنم ای دشمن دور از خدا من از نسل دلیرانم عمو جانم عمو جانم(۲)

عمه رهاکن دست من عمونقش زمین شده به خون جبین عمو محاسنش رنگین شده
بادیدن این صحنه ها عمه‌جان دیده گریانم عمو جانم عمو جانم

غریب عالم عمویم بر روی زمین افتاده
رها نما دست مرا عمه جان وقت امداده
ازاین مصیبت عمه جان بنگربه اشک چشمانم
عمو جانم عمو جان

رها نما دست مرا تا جان من فدا شود دست من در راه عموی غریبم جدا شود
بادیدن غربت او شدعمه وقت جولانم
عمو جانم عمو جانم

بین مقتل افتاده وازدیدنش محزون شدم
تا دیدمش غرقه بخون ای عمه جان دل خون شدم
ای عمه ی مظلومه ام زین مصیبت پریشانم
عموجانم عموجانم

طلیعه محرم – واحد امام حسین (ع)

اومده ماه عزا / مشکی پوشیدم
الحمدلله که به / روضه رسیدم
زندگیمو واسهٔ / اربابم میدم
بابی انتَ – و امّی مولا
فداک نفسی – ابا عبدالله
خدا رو شاکرم راهم دادی بازم توی روضه
به اعمالم امیدی نیست؛ حساب کردم روی روضه
دلم وقتی میگیره رو میارم من سوی روضه // سوی روضه

هرکی هرجوری صدات / میزنه جانان
صلی الله علیکَ / ذبیحَ العطشان
میخونم به آذری / جان سنه قربان
تویی الگوی – حیاتم آقا
تویی کشتی – نجاتم آقا
نمیذاری که سرافکنده باشه اونکه شد نادم
برای عاقبت به خیری امضای توئه لازم
بخر ما رو مث سردارِ دلهای ما حاج قاسم // حاج قاسم

اشکای ما رو از عرش / داره میبینه
پای درد و دلامون / زهرا میشینه
نگرانی ما ام/سال اربعینه
میشه باز آقا – اربعین باشم
میون زوا-رِ حرم جاشم
بیام با خانوادم پا برهنه پایه به پایه
هوای گرم ظهر و استراحت زیر یک سایه
بگن خدّام «هلابیکم یا زوار» بینِ مشایه // مشایه

 

نوحه و زبانحال حضرت رقیه (س)

خوش آمدی در کنج این خرابه
پدر جان پدر جان
دلم ز رویت سرت کبابه
پدر جان پدر جان

خوش آمدی تنگه دلم برایت
پدر جان پدر جان
به پای تو جانم شودفدایت
پدر جان پدر جان

جانم فدای چهره ی غمینت
پدر جان پدر جان
از چه شکسته ای پدر جبینت
پدر جان پدر جان

ای قاری خوش عطر و بوی قران
پدر جان پدر جان
کی زد به لبهای تو چوب خزران
پدر جان پدر جان

قامت من از غم شده خمیده
پدر جان پدر جان
کی ازستم رگهای تو بریده
پدر جان پدر جان

ندیده ای بابا چها کشیدم
پدر جان پدر جان
از دشمنت زخم زبان شنیدم
پدر جانم پدر جان

از ناقه تا روی زمین فتادم
پدر جان پدر جان
گفتم که یا زهرا برس بدادم
پدر جان پدر جان

آن لحظه ها با سوز و گریه هردم
پدر جان پدر جان
یا ابتا یاد مدینه کردم
پدر جان پدر جان

زجر آمد و ظلم و ستم فزون کرد
پدر جان پدر جان
با زدن من دل عمه خون کرد
پدر جان پدر جان

بر صورتم چون فاطمه نشانه است
پدر جان پدر جان
بر پیکرم نشان تازیانه است
پدر جان پدر جان

من خسته ام دیگر ز زندگانی
پدر جان پدر جان
بهار من بی تو شده خزانی
پدر جان پدر جان

داغ تو ای پدر نموده پیرم
پدر جان پدر جان
دعا نما دیگر پدر بمیرم
پدر جان پدر جان

_______________________________________

نوحه حضرت رقیه (س)

من چو شمع سوخته،غم به قلبم ریخته
از فراق باب خود،چشم بر در دوخته۲
کی شود آن گل زیبای من آید ز سفر
تا ببوسم رخ زیبای پدر بار دگر
ابتا یا ابتا یا ابتا یا ابتا۲

ای پدر خوش آمدی،از سفر خوش آمدی
ای پدر پیش من،دیده تر خوش آمدی۲
آمدی تا که زنم بوسه بر آن روی مهت
جان دهم بهر غم و درد تو و یک نگهت
ابتا یا ابتا یا ابتا یا ابتا۲

ای مرا صبر و قرار،بی قرارم دلفگار
شادم از این موهبت،دارمت اندر کنار۲
شاملم گشته ز تو لطف و عنایت بابا
بر رقیه تو زدی سر ز محبت بابا
ابتا یا ابتا یا ابتا یا ابتا۲

بر لبم این زمزمه،آمده جان همه
من رقیه هستم و،یادگار فاطمه۲
زد عدو با لگد و کعب نی و هم سیلی
همچو زهرا رخ من گشته کبود و نیلی
ابتا یا ابتا یا ابتا یا ابتا۲

من ز عمه خجلم،حل نموده مشکلم
کن از او دلجویی،ای تمام حاصلم۲
گر نبود عمه من از رنج و محن می مردم
از عدو کعب نی و سیلی کتک می خوردم
ابتا یا ابتا یا ابتا یا ابتا۲

_______________________________________

نوحه حضرت رقیه (س)

شمع جمع عالمین،بر حسین نور دو عین
بر لب عالم بود،ذکر یا بنت الحسین
تو گلی از گلشن پیغمبری
فاطمی سیرت ز نسل حیدری
یا رقیه الحسین۲

نور چشم اولیا،هستی خون خدا
از تو بر جان می رسد،عطر و بوی کربلا
ای تمام عالم هستی فدات
جنت شیعه بود صحن و سرات
یا رقیه الحسین۲

نیستم بیگانه ات،گشته ام دیوانه ات
تا نفس آید برون،سایلم بر خانه ات
یا رقیه گشته ام مهمان تو
ریزه خوار سفره ی احسان تو
یا رقیه الحسین۲

شکر لله تا ابد،با تولای توام
در تمام طول عمر،در تمنای توام
آرزویم دیدن کوی شماست
دست های خالی ام سوی شماست
یا رقیه الحسین۲

یا رقیه داغ تو،زد شرر بر حاصلم
غنچه ی پرپر شده،بهر تو سوزد دلم
امشب از سوز غمت جان بر لبم
یاد آن ویران سرا و زینبم
یا رقیه الحسین۲

سر خونین پدر،وارد ویرانه شد
محفل اهل حرم،باز هم غمخانه شد
حل شده دیگر تمام مشکلم
ای پدر خوش آمدی در محفلم
یا رقیه الحسین۲

زجر بی دین از ستم،زخم هایم زد نمک
من فتادم از شتر،او مرا می زد کتک
من چه گویم از غم و رنج سفر
وحشیانه او مرا می زد پدر
یا رقیه الحسین۲

دخت معصوم حسین،ناگهان مدهوش شد
بلبل باغ حسین،از نوا خاموش شد
غنچه ی باغ ولا پژمرده بود
در کنار رأس بابا مرده بود
یا رقیه الحسین۲

_______________________________________

نوحه و زبانحال حضرت رقیه (س)

آرام جان رقیه،روح و روان رقیه
تنها نه جان شیعه،جان جهان رقیه
رقیه جان رقیه۴

ای اسوه ی شهامت،نور دل امامت
هستی تو همچو زهرا،سر تا به پا کرامت
رقیه جان رقیه۴

ای لطف بی نهایت،امشب نما عنایت
کن یک نظر ز رحمت،رقیه بر گدایت
رقیه جان رقیه۴

سر تا به پا گناهم،تو داده ای پناهم
گرچه بدم ولیکن،محتاج یک نگاهم
رقیه جان رقیه۴

من گرچه بی بهایم،بر درگهت گدایم
شکر خدا رقیه،از تو بود ولایم
رقیه جان رقیه۴

گر بی بها و پستم،بر درگهت نشستم
ای منشاء سخاوت،امشب بگیر تو دستم
رقیه جان رقیه۴

در رنج و ابتلایم،امشب ببین نوایم
رقیه جان به یاد،دمشق و کربلایم
رقیه جان رقیه۴

در محفل عزایت،امشب در التهابم
حق علی اصغر،بی بی بده جوابم
رقیه جان رقیه۴

از کودکی در عالم،رنج و ستم کشیدی
در کربلا و کوفه،جز درد و غم ندیدی
رقیه جان رقیه۴

امشب فتاده ام من،یاد تو و خرابه
گریه ی عمه زینب،آن غربت شبانه
رقیه جان رقیه۴

تا در طبق بدیدی،شهید کربلا را
گرفتی تو در آغوش،سر ز تن جدا را
رقیه جان رقیه۴

با آن سر بریده،گفتی به اشک و ناله
شادم شدی تو بابا،مهمان این سه ساله
رقیه جان رقیه۴

دلم گرفته امشب،جانم رسیده بر لب
اما کشم خجالت،بابا ز عمه زینب
رقیه جان رقیه۴

جای کمک پدرجان،خوردم کتک پدرجان
دشمن به روی من زد،مهر فدک پدرجان
رقیه جان رقیه۴

ببین چو مادرت شد،روی رقیه نیلی
گشته رخم نوازش،با ضربه های سیلی
رقیه جان رقیه۴

وقتی مرا به سیلی،می زد عدو ز کینه
بابا فتاده بودم،یاد تو و مدینه
رقیه جان رقیه۴

ای مونس و حبیبم،شد ظلم و کین نصیبم
ببر مرا به همره،ای پدر غریبم
رقیه جان رقیه۴

ناگه همه بدیدند،بلبل ز ناله افتاد
کنار رأس بابا،طفل سه ساله افتاد
رقیه جان رقیه۴

آن بانوی حزینه،زینب زند به سینه
گرید کنار سجاد،بر نوگل مدینه
رقیه جان رقیه۴

غساله آمد از ره،از بهر غسل شبانه
دید آن بدن کبود است،از کعب و تازیانه
رقیه جان رقیه۴

_______________________________________

نوحه حضرت رقیه (س)

گشته خرابه وادی طور
از مقدم بابا پر از نور
بابای خوبم،گریم برایت
می کنم امشب،جانم فدایت
بابای مظلوم۲

درد دلم با تو بگویم
رویت به اشک تر بشویم
ای دلنوازم،بی تو چه سازم
بابا ببین من،غرق نیازم
بابای مظلوم۲

دیگر پدر از جان سیرم
برای غربتت بمیرم
ای نور دیده،ستم کشیده
از چه پدر رگ،هایت بریده
بابای مظلوم۲

بی تو دلم غمخانه گشته
پایم پر از آبله گشته
دنبال رأست،از بس دویدم
درد و غمت را،به جان خریدم
بابای مظلوم۲

نبودی از ناقه فتادم
تا که رسی پدر به دادم
از این مصیبت،لبریز داغم
پهلو شکسته،آمد سراغم
بابای مظلوم۲

_______________________________________

نوحه حضرت رقیه (س)

ای نور دل حیدر(کردی تو به من احسان)۲
در گوشه ی ویرانه(بر من شده ای مهمان)۲
ای که در مهربانی چون احمدی
در گوشه ی خرابه خوش آمدی
یا ابتا حسین ای گل زهرا۲

بابا به کجا بودی(ای بود و نبود من)۲
جانم به فدای تو(ای یاس کبود من)۲
بوسه ها مزد قاری قرآن است
لب هایت جای چوب خیزران است
یا ابتا حسین ای گل زهرا۲

افتاده ام از ناقه(از قافله جا ماندم)۲
در غربت و تنهایی(آیات خدا خواندم)۲
تا دیدم بی یاور و بی مجیبم
شد بلند نوای امن یجیبم
یا ابتا حسین ای گل زهرا۲

زجر آمد و زجرم داد(روزم شده شب بابا)۲
از آن همه آزارش(در تابم و تب بابا)۲
بی دین بی مروت بی بهانه
بر سر و رویم زد با تازیانه
یا ابتا حسین ای گل زهرا۲

آتش زده داغ تو(بر حاصل من بابا)۲
تا که سر تو دیدم(خون شد دل من بابا)۲
از لب خونی ات بوسه بگیرم
آن قدر می سوزم تا که بمیرم
یا ابتا حسین ای گل زهرا۲

در گوشه ی ویرانه(بوسه ز لبت گیرم)۲
با این دل بشکسته(در راه تو می میرم)۲
سیرم ای بابا از این زندگانی
گوشه ی خرابه گشتم زندانی
یا ابتا حسین ای گل زهرا۲

از زندگی بی تو(گردیده دلم خسته)۲
آیم به سویت بابا(با این دل بشکسته)۲
می سوزم می گریم بابا برایت
تا جان من گردد بابا فدایت
یا ابتا حسین ای گل زهرا۲

_______________________________________

نوحه زمینه حضرت رقیه (س)

بارونیه چشمای دختری که دلگیره
بابا دلم از غربت این خرابه میگیره

آسمون انگار غمی تو چشماش نشسته
درد یتیمی پر و بالمو شکسته

فصل غم اومده ببین اسیرم
سه ساله ام ولی باغصه پیرم

بابای خوب من (۴)

دیدی که از مادرتو نشون گرفتم
ارثی از اون بانوی قدکمون گرفتم

بابا کجا بودی که پهلو مو شکستند
بابا کجا بودی که دست عمه رو بستند

شده شبیه فاطمه وجودم
صورت و دست و چشم کبودم

بابای خوب من

بی تو بابا بهار من مثل خزونه
بغض غریبی از دلم روضه میخونه

بابا به من بگو چرا روی تو گلگونه
خورده مگه چوب یزید لبت پرخونه

چرا شده حنجر تو پاره پاره
دیگه دل پریشون طاقت نداره

بابای خوب من

_______________________________________

نوحه واحد حضرت رقیه (س)

دختر پادشاه عالم رقیه
نگین انگشتر خاتم رقیه

اسم قشنگ و ناز تو تو سینه مونه
دمشق تو رقیه جان مدینه مونه

تو اعتبار مایی(رقیه جانم)
داروندار مایی (رقیه جانم)

وای ٬ یارقیه یا رقیه یارقیه (۴)

بابا ببین که غمها کرده چه پیرم
آخرش از عشق تو بابا می میرم

بابا نگفتی که بری گلت می میره
بعد تو دیگه دل من همش می گیره

دختر ناز بابا (رقیه جانم)
سه ساله ی کربلا (رقیه جانم)

وای ٬ یا رقیه یا رقیه یا رقیه

سایه ی دست دشمن روی سر من
تازیونه جواب چشم تر من

دست کوچیکمو ببین جای طنابه
ازلب خشکیده ی تو دلم کبابه

از ناقه افتادی تو (رقیه جانم)
با ناله جان دادی تو (رقیه جانم)

وای ٬ یا رقیه یارقیه یا رقیه