سیاه پوشان محرم

شکر خدا که زنده هستم این محرم
بازآمدم زیر لوای اشک و پرچم
گر با بدی با خوبها ،خواندیم درهم
بوده دعای مادرت زهرا مُسلّم

آقا برای ماهتان دلتنگ بودم
دلتنگ رخت و شال مشکی رنگ بودم

باز آمدم تا یارسینه چاک باشم
در روضه هایت زائر افلاک باشم
اشکی بده تا پاک پاک پاک باشم
شاید که سال بعد زیر خاک باشم

ای کاش با عشق شما زیبا بمیرم
در کربلا در روز عاشورا بمیرم

از کودکی با عشقتان من قد کشیدم
بددیدی از من از تو جزخوبی ندیدم
هرجاکه بوده روضه ات باسر دویدم
باروسیاهی آمدم کن روسفیدم

من را جدااز خود مکن تازنده هستم
حرّی بساز از من که من شرمنده هستم

توپرچمت باشد سیه من رو سیاهم
تو عصمت مطلق لی من در گناهم
تو پادشاهی من سیاهیِ سپاهم
امّا همیشه با شما در قتلگاهم

عُمری بود با داغتان بدحالم آقا
لطمه زنان روضهء گودالم آقا

توبودی و در امتحان حق قبولی
تو بودی و مظلومی آل رسولی
توبودی و گودال بود و شمر وخولی
آمدسنان بانیّت و قصد فضولی

یکدفعه با پا پیکر تو زیر و رو شد
دستان زینب آنطرف تر پُر ز مو شد

مکشوف میگویم که در مقتل چها شد
پاهای زهرا تاکه در گودال واشد
یکدم زمین لرزید غوغایی بپا شد
از مُهرهء اوّل سرت از تن جدا شد

سرها به نی شد تا به کوفه ریسه بردند
رأس شما را زودتر با کیسه بردند

__________________________________________

شور یا زمینه سیاه پوشان و محرم

زمانه گریه بر ارباب عالم شد
مشکی بپوشید که بازم محرم شد

دوباره باز شعرو نوحه ی محتشم
نقش به روی هر بیرق و پرچم شد

اسم تو دوباره تکثیر می شه
باز هوای شهر نفس گیر می شه
بیاد هر کسی تو روضت اقا
از گناه و زشتی تطهیر می شه

وای من وای من ای حسین

به تن کنید رخته عزای ارباب و
فبک علی الحسین موقع ماتم شد

کنار قتلگاه با سوزو اشک و اه
روضه خونت زهرا با قامته خم شد

تورو وقتی تک و تنها دیدن
به حال زار تو می خندیدن
توی فرصت کم و کوتاهی
عبا و عما مت و دزدیدن

وای من وای من ای حسین

تا افتادی بر خاک روی لبه زینب
نوای محزونه حسین حسینم شد

زیر سم مرکب اخر تنه پاکت
چه نامرتب شد چه نا منظم شد

هر چی داشتی به غنیمت بردن
همه ی تنت رو غارت بردن
تا دیدن به روی خاک افتادی
اهل خیمه رو اسارت بردن

وای من وای من ای حسین

__________________________________________

شور سیاه پوشان

من رزق و روزی‌مو از شما می‌گیرم
شالِ عزاتونو از زهرا می‌گیرم
زندگیمِه روضه بندگیمه روضه
یه روز پایِ روضه کربلا می‌میرم

حسین حسین جانم ۴

از این شبِ اوّل تا شبِ عاشورا
ذکرِ لبایِ ما یازهرا یازهرا
مهمونِ این مجلس مادرشه امّا
چی دیده این مادر واویلا واویلا

حسین حسین جانم ۴

پیش دوتا چشماش خنجری آوُردن
سرُ و بریدن بعد… برداشتن و بردن
وقتی سر ُو خولی… با عجله می‌برد
یه عدّه عبا و… پیراهن و بردن

پیچیده تو گودال صدایِ یک مادر
اسبایِ بی‌انصاف رد شدن از پیکر
الهی امسال از غصّه‌یِ اربابم
تو دهه‌یِ اوّل دِق کنه این نوکر

حسین حسین جانم ۴

به‌سر می‌زد خواهر به معجرش چسبید
یکی با خنجر رفت انگشتر ُو دزدید
صدایِ واویلا تو خیمه‌ها پیچید
زینب زیرِ لب هِی می‌گفت و می‌لرزید

به سمتِ گودال از خیمه دویدم من
شمر جلوتر بود دیر رسیدم من
سرِ تو دعوا بود ناله کشیدم من
سرِ تو رو بردن دیر رسیدم من

دیر رسیدم من ۴

__________________________________________

زمینه سیاه پوشان محرم

بنداول:

شکرخدا که بازم
محرمت رو دیدم
با مدد مادرت اقا
رخت عزا پوشیدم

خیلی عاشقاتو دوست دارم
پیرهن سیاتو دوست دارم
اقا نوکراتو دوست دارم

نوکرتم ای اقا
حسین عزیز زهرا (س)
حسییین وااا

بند دوم :

شال سیاه عزات
شفیع محشرمه
خدارو شکر که ای اربابم
سایه ت روی سرمه

دوباره بیرق و علم
دوباره شعرمحتشم
روضه ی دستای قلم

نو کرتم ای ارباب
غلام سیاتو دریاب
حسییین وااااا

بند الگو
بهونه میگیره دل
به سمت حرم تو
کربیلا نبریم اقا
حاشا به کرم تو

رفیق روزای بی کسیم
همیشه به دادم میرسی
واسه نوکرات دلواپسی

بی تو باشم غم دارم
یه زیارت کم دارم
حسییین وااااا

خیلی در به درم ارباب ارباب
ببرم به حرم ارباب ارباب
وااای وااای وااای
طپش طپش دل میگه یاحسین (ع)
رویای شبامه بین الحرمین
اقام اقام ای اقام

__________________________________________

سیاه پوشان محرم

بنداول:

ماه غم اومده ماه محرم اومده
ماه انابه بر شاه دوعالم اومده
جامه سیاه کنید بازماه ماتم اومده

روضه کنید به پا رسید ماه خون خدا
فطرس خبرمیده حسین رسید به کربلا
تموم نوکرا رولب دارن شورو نوا

دوباره بیرق و دوباره پرچم و علم
دوباره روضه ی عباس و دستای قلم
بازم کتیبه ها بازم شعرای محتشم

بازاین چه شورش است که درخلق دوعالم است
باز این چه نوحه و چه عزاو چه ماتم است
سرهای قدسیان همه در زانوی غم است

حسین آقام آقام حسین آقام آقام آقام

بنددوم:

بازم بزم عزا بازم نوای یاحسین
صدای ناله و بازم نوا وشور و شین
بازم حسینیه گریه برانور دورعین

بانی روضه ها بی بی حضرته فاطمه
دل پیرو جوون لبریزه از درد وغمه
ذکره روی لبا ذکره یا شاه علقمه

عزاتو دوست دارم پیرغلاماتو دوست دارم
لباس مشکی وشال سیاتو دوست دارم
سینه زنای مجلس عزاتو دوست دارم

حسین آقام آقام حسین آقام آقام آقام

__________________________________________

زمینه سیاه پوشان محرم سال ۱۴۰۰

اومد دوباره ماه محرم
بازم پیچیده نوحه تو عالم

پیچید دوباره بوی اسپند
تکیه ، کتیبه باز علم شد
تو هر محله ای یه روضه است
باز قلب عاشقا حرم شد

سلام آقا / بازم نوکر رو سیاهت اومد
سلام آقا / در ارزوی یک نگاهت اومد
میبینی که / امونمو دیگه دنیا بریده
بازم نوکر / میون روضه در پناهت اومد

(حسین جانم)

تو عرش میگیرن روضه دوباره
چشم ملائک بارون میباره

زهرا دوباره دم گرفته
ای وای بنیّ ای حسین جان
تو خاک کربلا بریدن
راس تو رو با لب عطشان

حسین جانم / بمیرم پره زخمه پیکر تو
حسین جانم / بمیرم برا آه خواهر تو
توی گودال / نشسته بی حیا به روی سینت
دم گودال / با ناله داره میگه مادر تو

( حسین جانم )

زمینه امام رضا (ع)

رونده شدم از همه جاوو من

تنها به تو رو می زنم اقا

حس می کنم کنارمی وقتی

پیشه تو زانو می زنم اقا

فداتم من. گداتم من

خاکه پای تمومه زائراتم من

مدد سلطان. مدد سلطان

وقتی که خسته میشم از دنیا

جز حرمت پناه ندارم من

جز شونه های مهربونه تو

می دونم تکیه گاه ندارم من

هوالحق و. هوالهویی

تو مهربونی و ضامنه اهویی

مددسلطان. مدد سلطان

روبه روی گنبده زرده تو

هر وقت که من با گریه ایستادم

دیدم تا بارگاه و صهنت رو

به یاده قبره حسن افتادم

اخر حاجت روا میشه

حسن صاحبه گنبده طلا میشه

مدد سلطان. مدد سلطان

 

زمینه امام حسن مجتبی (ع)

بند اول :

دریا کنار درد من اندازه ای نیست
جز بی کسی دیگه ازم آوازه ای نیست
دارم میمیرم با اینکه اصلا
اتفاق تازه ای نیست

کار هر روزمه مردن چهل ساله
خون دل و غصه خوردن چهل ساله
جونم رو لب آوردن چهل ساله

از پا افتادم چل سال پیش نه حالا
نزدیک خونه توو کوچه نه اینجا
وقتی که دیدم افتاد گوشوارهٔ
مادرم زهرا

از من بپرس سیلی زدن یعنی چی؟
سیلی زدن اونم به زن یعنی چی؟
از من بپرس روضهٔ من یعنی چی؟

بند دوم :

اونکه همیشه بوده با من غیر غم نیست
زیر علم من کسی ثابت قدم نیست
از آتیش زهر میسوزه تنم
اما بار اولم نیست

این آتیش هم دمِ با من چهل ساله
از حرفای دوست و دشمن چهل ساله
با طعنه سلامم میدن چهل ساله

آتیشم زدن چل سال پیش نه حالا
چل تا بی حیا پشت در نه اینجا
وقتی با محسن توی شعله ها سوخت
مادرم زهرا

از من بپرس داغ حسن یعنی چی؟
اینکه میگم چل نفرن یعنی چی؟
از من بپرس روضهٔ من یعنی چی؟

بند سوم :

تنها پناهی که دارم آغوش مرگه
بار تموم غصه هام رو دوش مرگه
تنهامو تنها یاری که واسه
من کفن میپوشه مرگه

روضه میخونم تو قنوتم چهل ساله
مامورِ به صبر و سکوتم چهل ساله
زندونی این تابوتم چهل ساله

تشییع شد تنم چل سال پیش نه حالا
اون نیمه شب توو صحرا نه اینجا
وقتی توی تابوت رو دوش ما بود
مادرم زهرا

از من بپرس غسل و کفن یعنی چی؟
هم وزنیِ سایه و تن یعنی چی؟
از من بپرس روضهٔ من یعنی چی؟

شعر و سبک: احسان نوری

 

نوحه امام حسن (ع)

ای گل گلزار نبی
سبط اکبر تویی مولا حسن
دردانه ی فاطمه و
جان حیدر تویی مولا حسن
نور دل حضرت زهرا تویی
دردوجهان بر همه مولا تویی
یا حسن یا حسن(۲)

صبور عالمین تویی
جان عالم به فدایت حسن
شیعه ی دل غمین تو
می‌کند گریه برایت حسن
جان به فدای صبر تو ،غربتت
شیعه بسوزد به تو و تربتت
یا حسن یا حسن(۲)

عالم فدای غربتت
ای امام بی قرینه حسن
قبر تو در بقیع بوَد
زینت شهر مدینه حسن
بقیع تو جنت هر شیعه است
هر که شود زائر تو بیمه است
یا حسن یا حسن(۲)

ای نور چشم فاطمه
بوده ای در خانه ی خود غریب
ز زهر کینِ همسرت
شده ای وقت سحر بی شکیب
ز کینه هاسوخت همه حاصلت
شرر زده زهر ستم بر دلت
یا حسن یا حسن(۲)

خواهر غم دیده ی تو
می کند گریه برایت حسن
به گریه عباس وحسین
بنشسته به عزایت حسن
برپا شده بزم عزا یا حسن
مدینه شد ماتم سرا یا حسن
یا حسن یا حسن(۲)

کنار قبر مصطفی
غربت تو یا حسن شد احساس
موقع تشییع شما
خون شده قلب حسین و عباس
تیر زدند بر بدنت یاحسن
غرقه به خون شد کفنت یا حسن
یا حسن یا حسن(۲)

____________________________________

نوحه امام حسن (ع)

امشب شب شهادت مجتباست
دگر ز رنج و غم دنیا رهاست
زداغ مجتبی مدینه در عزا
آه و واویلا(۲)

آنکه بود همچون علی مظلوم
با زهر همسرش بگشته مسموم
ز داغ مجتبی مدینه در عزا
آه و واویلا(۲)

زهر ستم آتش زده به جانش
سوزانده است تا مغز استخوانش
ز داغ مجتبی مدینه در عزا
آه و واویلا(۲)

زهر ستم شرر زده بر دلش
سوزانده زهر کینه ها حاصلش
زداغ مجتبی مدینه در عزا
آه و واویلا(۲)

خون جگر ها حسن از دهن ریخت
خون دل حسن ،در لگن ریخت
ز داغ مجتبی مدینه در عزا
آه و واویلا(۲)

کنار اوغمدیده زینب آمد
حسین او با ذکر یارب آمد
ز داغ مجتبی مدینه در عزا
آه و واویلا(۲)

آنکه بود امام بی قرینه
شهید کینه شده در مدینه
زداغ مجتبی مدینه در عزا
آه و واویلا(۲)

تمام عالم از غمش سیه پوش
حسین نموده پیکرش کفن‌پوش
ز داغ مجتبی مدینه در عزا
آه و واویلا(۲)

پیکر پاکش روی دوش یاران
ای شیعیان گردیده تیرباران
ز داغ مجتبی مدینه در عزا
آه و واویلا(۲)

____________________________________

نوحه امام حسن (ع)

حسن رفته از دار دنیا
شده راحت دگر از غم ها
رفته جنت به سوی زهرا
واویلا واویلا واویلا (۲)

شور محشر شد از غم بر پا
آنکه باشد شفیع فردا
رفته امروز به سوی عقبا
واویلا واویلا واویلا

داده زهر بر حسن همسرش
زینبش آمده در برش
بود خالی جای مادرش
کی دهد به زینب تسلا
واویلا واویلا واویلا

از ستم گشته او جان بر لب
حسینش بوده در تاب و تب
آمده در کنارش زینب
دیده ها گشته از غم دریا
واویلا واویلا واویلا

او که بود شمع هر انجمن
شده راحت زرنج و محن
به دست حسین گشته کفن
غربت او شده هویدا
واویلا واویلا واویلا

کشته شد امام مدینه
آمده زینب حزینه
می زند بر سر و بر سینه
ذکر زینب شده وا اما
واویلا واویلا واویلا

پیکر روح جود و احسان
به روی شانه‌های یاران
مدینه شد ز کین تیرباران
بگوید ابوالفضل واویلا
واویلا واویلا واویلا

____________________________________

نوحه امام حسن (ع)

من هم مظلوم بی قرینه
غریب مشهور مدینه
کشم آه غربت زسینه
خدایا ۲
من از دنیا خیری ندیدم
ز درد تنهایی بریدم
ز هر کَس من طعنه شنیدم
خدایا ۲
من شاهم ولی بی سپا هم بدون یارم
ز غم ابر باران مو میبارم
گره خورده کارم

سنگ صبورم شد و ماتمم
میان خانه بی یار و همدمم
قاتل من شد در خانه محرمم

من غریبم تنها و بی کَسم

امان از غربت داد بیداد
غم آن کوچه مانده دریاد
به پیش چشمم مادر افتاد
خدایا۲
هنوزم بین خاطرم هست
به کوچه پستی راه ما بست
به مادر زد او با کف دست
خدایا۲
با سرعت حرامی چنان زد که مادر غش کرد
رُخش شد پر از خون رُخ من شدزرد
دلم شد پر از درد

از این مصیبت قلب خدا گرفت
جیغ کشیدم مادرم را گرفت
که در گلویم دیگر صدا گرفت

من غریبم تنها وبی کَسم

غبارچادر را تکاندم
به خانه مادر را کشاندم
به خانه مادر را رساندم
خدایا۲
به اشک ما، در کوچه خندید
دیگر چشم مادر نمی دید
تنم شد بید از ترس و لرزید
خدایا۲
با قدرت به رخسار مادر گلی نیلی زد
که از گوشه روسری خون آمد
ندارد غمش حد
علی ندیده آنچه که دیده‌ام
من آن امام محنت کشیده ام
شرح غم شد موی سپید ه ام

من غریبم تنها و بی کَسم

 

واحد سنگین رحلت پیامبر اکرم (ص)

بند اول :

وقت پریدن از قفس شده ، اسیرم
دعابکن منم با داغ تو بمیرم
خورشید طاهای چشات چه بی فروغه
میگن که رفتی از پیشم بگو دروغه

چشاتو واکن ، بدون تو بی کسم من
بدون تو میمیره دختر تو ، حتما
چشاتو وا کن ، اومده أم أبیها
تنها نزار منو با این علی فروشا

اگه بری میبندن ، دستای حیدرت رو
به میخ در میدوزن ، پهلوی دخترت رو

پناه عالم ای وای
رسول خاتم ای وای رسول خاتم ای وای

بند دوم :

دلم میسوزه که تنت روی زمینه
بلوا شده سر خلافت تو مدینه
شده غدیر بازی شورای سقیفه
خدارو شکر چشم تو بسته نمیبینه

نمیبینه چشم تو غربت علی رو
گریه های شبونمو ، نمیشنوی تو
تو رو فروختن به زر و زیور دنیا
زهرا غمه علی ، علی غصه ی زهرا

غربته حیدره که ، کرده خونه خرابم
هرجا که گریه کردم ، سیلی شده جوابم

پناه عالم ای وای
رسول خاتم ای وای رسول خاتم ای وای

بند سوم :

تو رفتی و تموم دنیا بی پدر شد
بی پدری برای زهرا دردسر شد
تو رفتی و آتیش زدن به خونه ی من
تو رفتی و امانت تو خون جگر شد

با اینکه گفتی فاطمه ، بضعة منی
با اینکه گفتی که منم ، أم أبیها
امانتم دادی به مردم مدینه
اما شکستن دل دخترت رو بابا

رفتی و ارث تو شد ، گریه های شبونه
داغ دلم رو بابا ، فقط خدا میدونه

پناه عالم ای وای
رسول خاتم ای وای رسول خاتم ای وای

شور احساسی امام حسن مجتبی (ع)

همیشه
شلوغه سرت بس که آقا کریمی
تو غمهام
سراغت میام ای رفیق قدیمی
ای ارباب
تو تکیه گاه محکم زندگیمی

کی دیده
که اربابی از داغ نوکر بمیره
کی دیده
با اشک گدا آقا گریش بگیره
کریمه
آقا نوکرا رو که یادش نمیره

کرامتت آقا نداره تمومی
دلیل اجابته هر ارزومی
همیشه بردم آقا من ابروتو
ولی تو اعتبارمی ابرومی

معز المومنینی جانم حسن جان
عزیز العالمینی جانم حسن جان
کریم بن الکریمی جانم حسن جان
وصی المرسلینی جانم حسن جان

بند دوم :

غریبی
تو کوچه و تو خونه حتی تو دنیا
بمیرم
که موندی با طعنه زنا عمری تنها
نداشتی
آقا واسه درد دلت چاهی حتی

تا اسمت
میاد سر رو دیوار خونه میزارم
مثه تو
تا تنها میشم اروم اروم میبارم
یه عمره
که از غربتت آقا آروم ندارم

سفید شد موهات از غصه تو جوونی
همیشه تو چشمت بود چادر خونی
میریختی تو خودت آقا جون غماتو
جواب دادی بدی رو دادی با مهربونی

غم کوچه ها میشه بارون چشمات
هنوز از بوی دود میسوزه نفسهات
داره تکه تکه میشه این جگر وای
داره میریزه خون دل از دل رو لبهات

بند سوم :

تو گفتی
حسین لا یوم کَ یومک روضه شروع شد
تو گودال
تنش زیر پای قاتل پشت و رو شد
همونجا
که زینب با نامحرما روبرو شد

دویدن
یعده سمت حرم یه عده گودال
نگم که
چه جوری جسم حسینت شد لگد مال
حسین روو
نی و زینب روی خاکا رفته از حال

همه باهم به یطرف میدویدن
همشون میدریدن و میبریدن
یعده بردن انگشترو با انگشت
یعده گوش و باگوشواره کشیدن

یدفعه دنبال نیزه داره زینب
یدفعه سپر میشه واسه یتیما
یدفعه دنبال تکه های پیکر
واویلا واویلا واویلا یا زهرا

_____________________________________

شور امام حسن مجتبی (ع)

بند اول :

نور عالم تابی
نابی و نایابی
اولی الامر حسین
امیر اربابی

حسن آقای کریم
تورو دوست دارم از همون قدیم
تو سرچشمه بذل و بخششی
لطفت جاریه توی زندگیم

جانم حسنه جانانم حسنه اصل ونسبم ایمانم حسنه
جانم حسنه سلطانم حسنه توو آخرتم میزانم حسنه

جانم حسنه جانانم حسنه

بند دوم :

ای مظهر پاکی
خاکیِ افلاکی
اسمت بود از اول
رو قلبم حکاکی

حسن ای نبض هستی
دست و دل بازو سفره دار هستی
چشم امیدِ عالم به دستت
تویی رفیق روز بی دستی

ساحل حسنه دریادل حسنه ذکر لب ما یارب بالحسنه
ساحل حسنه سرمنزل حسنه مولای کریم عادل حسنه

جانم حسنه جانانم حسنه

بند سوم :

مردِ میدون داری
پیروز ِپیکاری
لشکر توی مشتت
فرزند کراری

حسن فاتح جمل
شیوه رزمت نداره بدل
برق شمشیرت کلمح البصر
جا می مونه از تیغ تو‌ اجل

سردارحسنه خوش رفتارحسنه ازدشمن حیدربی زار حسنه
سردارحسنه پرچمدارحسنه باهیبته و بی تکرار حسنه

جانم حسنه جانانم حسنه

شعر: ایمان عاقل
سبک:مهدی زهدی

 

واحد سنگین فراق کربلا

بند اول :

دیدی رفیق کرب و بلا قسمت نشد امسال (ای وای)۲
راه حرم بسته شد و شد آرزوم ابطال (ای وای)۲
ناشکریمون کار دستمون داد و شدیم مایوس (ای وای)۲
ما موندیم و حسرت برا شیش گوشه و پابوس (ای وای)۲

شد جدایی، قاتل من ،این دل من، تنگه به والله
اربعین با ، پای دل تا ، کربلا ما ، میایم ایشالله

ای حسین جان ……..

بند دوم :

شب تا سحر خواب حرم کرده منو بی تاب (ارباب)۲
این زخمی دل خستهء آشفته رو دریاب (ارباب)۲
درمونده و بی طاقتم دنیا پر از درده (ارباب)۲
درمان هر درد و غمی اون گنبده زرده (ارباب )۲

در هوایت ، بی قرارم، ای نگارم ، آروم جونم
بوی سیب و ، تربت تو ، مهربونم ، کرده دیوونم

ای حسین جان …….

بند سوم :

شد دلخوشی بهر دل جاماندگان هیئت (ارباب)۲
تنها پناه عاشقان در این جهان هیئت (ارباب) ۲
حس میشود در این مکان عطر جنان (ارباب) ۲
آید به بزم جَد خود صاحب زمان (ارباب)۲

انتهای،خط هجران ، هست وصالش ، در راس حاجات
آید آن روز ، صاحب ما ، با شعار ، یا لثارات

العجل یا حجت الله …

شور احساسی شهادت امام رضا (ع)

بند اول :

زده به دلم هوای حریمت
بازم منمو دستای کریمت
گدا اومده شنیده رئوفی
بازم منم و لطفای قدیمت

جاموندم آقا چه دردی کشیدم
دویدوم و به حرم نرسیدم
میارم حالا پیش تو غمامو
من از همه کس بجز تو بریدم

تو چشمامه بازم بوی بارون
جای اشک میباره از چشمام خون
نکنه مثل حسین این روزا
اربابم تو هم نمیخوای مهمون

محرومم از روضه از حرم از حسین
جام خالیه امسال تو بین الحرمین
حالا میفهمم حال جامونده ها رو
حالا میفهمم دوری از کربلا رو

ای وای ارباب ای وای ارباب

بند دوم :

دلم میزنه به این در و اون در
میدم قسمت به پهلوی مادر
حالا که نشد بشم کربلایی
بیا به دل شکسته بزن سر

هوای تو رو ، به سینه سپردم
گفتم یا رضا ، هرجا کم آوردم
به هیشکی بجز ، تو رو نزدم من
آخه نمک و نون تو رو خوردم

رو دیوار حرم سر میزارم
هم تو میباری هم من میبارم
خودت بهتر میدونی چی میخوام
آخه من غیر تو کیو دارم

مثل همیشه پدری کن واسه من
اقا این دل سرگردونو پس نزن
با نگاهت اینجاهم کربلا میشه
کربلا تو دلهای زخمی جا میشه

بند سوم :

چه داغ بدی نشسته تو سینم
به یاد حرم به گریه میشینم
خدا کنه که دوباره بیام و
خودم رو تو مرقدِ تو ببینم

صحن تو برام بهشته به والله
منو بطلب نشسته رو لب آه
میگم همه شب به عشق زیارت
الهی بشه این فاصله کوتاه

روضۂ تو سخته، نفسگیره
زهرِت دادن این رسمه تقدیره
افتادی زمین و بمیرم واست
چشمات شد به درِ حجره خیره

لب تشنه جون دادی خوندم أمن یجیب
یاد جدّ غریب، جدّ شَیب الخضیب
روضه مجسّم شد، رفتی آخر از حال
یادِ وقتی که شمر(لع) وارد شد توو گودال

___________________________________

شور امام رضا (ع)

بند اول :

امام رضا غریب الغربا،امام رضا معین الضعفا
قبله ی هشتم شمس الشموسی،امام رضا کعبه ی فقرا

بخدا خیلی دلم تنگه برا صحن گوهرشاد
بطلب تا که بشم از غم و غصه دیگه آزاد
قول دادم به پدر و مادرم آقا یه زیارت
ببرم هر دوتاشون رو پشته پنجره ی فولاد

عزت دنیامی،شافع عقبامی
افتخارم اینه آقامی
ازهمه مأیوسم،به شما مأنوسم
آقاکفشداریتو میبوسم

السلطان یاامام رضا

بند دوم :

امام رضا حرمش جنته،امام رضاوجودش رحمته
این شعاره شیعیان ایران،امام رضا ولیِّ نعمته

از کوچیکیم تا به حالا آقاجون داشتی هوامو
وقته مشکلها و سختیهام شنیده ای صدامو
اما یه حاجتی دارم که فقط خودت میدونی
من میخوام از تو بگیرم براته کرب و بلامو

افضل الذکارم،تویی تنها یارم
بخداخیلی دوست دارم
ای شه و سلطانم،بفداته جانم
همیشه اسمت رو میخوانم

 

شور یا زمینه حضرت زینب (س)

بند اول :

چشمت روشن
بردن منو بازار
جلو چشِ انظار
تومجلس اغیار
دادن من و ازار
نبودی داداش

غصه عادت شد
به اهل بیت تو
خیلی جسارت شد
تو این مسیر خیلی
رقیه اذیت شد
نبودی داداش

با قامت خم داداش رسیدم رسیدم رسیدم
از این زمونه خیری ندیدم ندیدم ندیدم

زخمیه زنجیرم از زندگی سیرم ببین داداشی
نا خوشِ احوالم شکست پروبالم بالم ببین داداشی

بند دوم :

تو نپرس از
رباب و گهواره
نگم ز گوشواره
از گوشای پاره
غصه ها بسیاره
دیگه بریدم

تو نپرس از
چادرای سوخته
دست و پای سوخته
نپرس برادر از
دامنای سوخته
دیگه بریدم

رقیه میگفت عمه ببرم ببرم ببرم
درد میکنه پهلو و کمرم کمرم کمرم

تو این چهل روزه ببین موهامو تو چیا کشیدم
نبودی خوش غیرت ندیدی که از شمر چیا شنیدم

 

زمزمه اربعین

بند اول :

ازون دقیقه که از قتلگاه تو دلم رو کندن
خدا خدا کردم که راه کربلاتو روم نبندن
توی تموم راه به عشق اربعین تو میگفتم
بذار بهم بخندن

اگه قراره که بازم ببینمت بذار به گریه هام بخندن
بذار که هرچی که میخوان بهم بگن بذار یهودیام بخندن
می ارزه که بهم بخاطر تو از کوفه تا شام بخندن

تلخیِ خنده های یزیدو تربت تو واسه من شیرین کرد
آبرو که چیزی نیست باید که جونو خرج راه اربعین کرد

بند دوم :

چه بی مقدمه میخوام تو روضه وارد گریز شم
کی فکرشو میکرد که شاهد ماجرای کنیز شم
توی تموم راه به عشق اربعین تو میگفتم
اصا بذار مریض شم

ملالی نیست بذار با ناسزاهای میون هلهله مریض شم
توی روزای داغ توی شبای سرد میون سلسله مریض شم
با طعنه های شمر با خنده های زجر با حرف حرمله مریض شم

اومدم ولی چیزی نگو از دیدن دوباره ی رقیه
نائب الزیاره ام خصوصا نایب الزیاره رقیه