اشعار استاد زارع شیرازی شهادت حضرت ام البنین ۱۳۹۹
شعر سروده استاد زارع شیرازی در وصف حضرت ام البنین (س)
از زیادی ی غم و گریه ی بسیارش بود
داغِ پاکی به همان قلبِ گهربارش بود
نام او فاطمه و کنیه ی او اُمِّ بَنین
همسر پاک و عزیزی به دل حبل متین
بعد زهراست شده خادمه ی بیت علی
نور طالع بُوَد از صورتش از عشق جلی
گفت همسر به علی. فاطمه ی زهرا هست
خادمه بهر علی. این دل و این دنیا هست
عشقِ حیدر به تمامی ی جهانش دارد
و ارادت به حسینست به جانش دارد
چه کنیزست به زینب. چه اصالت دارد
مادر حضرت عباس . رسالت دارد
پسرانی ز دل از بهرحسین. پرورده
ز برِ شیعه ی او. نور دوعین پرورده
ساقی کرببلا را به حسینش داده
عشقِ حیدر به نهانخانه ی دل بنهاده
مادر چارپسر. هست بقیع بنشسته
کمرش از غم و داغ پسران بشکسته
تربیت کرده ی او هست اباالفضل رشید
به وقار و ادبش. دَهر… دگر مَرد ندید
خبر آمد که عزیزان تو در کرببلا
کُشته گشتند یَلان تو به آن کوی بلا
دست عباس قلم شد بخدا. ام بنین
ز تنش دست. جدا شد چه جدا. ام بنین
خانومم گفت خبر ده به دل از جان حسین
و بشیر عرض نمود از تن عریان حسین
گفت بی بی بخدا نورِ دو عینت کشتند
بینِ دو نهر . عزیز تو حسینت کشتند
سرش از تن چه جدا کرد . به نی شد سر او
ضجه زد پایِ نی از دل بخدا خواهر او
بِنِگر زینب از این راهِ اسارت برگشت
چه کتک خورده به این نورِ زیارت برگشت
چه زیارت به تنِ زخمی ی عباس نمود
کربلا جز بدنِ بی سر و جز خون که نبود
زینبت راهِ غمِ کوفه و شامش رفته
دیگر او پیر شده عشق و قوامش رفته
به خرابه. بدنِ دختِ حسینت دفن است
آن سه ساله تو نگو که حَسَنِینَت دفن ست
بدنی زخمی و مجروح .به ویران. دفنست
و تنی خونی از آن ضربتِ عدوان.دفنست
چه بر این زارع شیراز. ز اشعارش هست
لطفِ زینب شده. خدمت به حسین.کارش هست
