شور حضرت علی اکبر (ع)

بند اول:

زیبا علیٌ اکبری
از نسلِ پاکِ حیدری
هم سیرتاً، هم صورتاً
هم منطقاً، پیغمبری

ای یاورِ حسین، جنگاور حسین
خورشید کربلا، شمس الضّحی’ تویی
مثلِ عموت اباالفضل یار و حافظ و
پشت و پناهِ اهلِ خیمه ها تویی

پیغمبره دوران
مثلِ علی غُرّان
ای معنیِ طوفان
علیٌ اکبر علیٌ اکبر

پیروزه هر میدان
ای معرکه گَردان
هستی یلِ گُردان
علیٌ اکبر علیٌ اکبر

علی اکبر یا مولا

بند دوم:

یکتا علیٌ اکبری
تو برتر از هر برتری
دریای فضل و منقبت
بر هر خصیصه مظهری

ای سفره دار شهر، روحِ عطا تویی
مثل امام حسن، بابِ کرامتی
در شأنِ تو همین بس که معاویه
گفته که لایقِ تاجِ خلافتی

ای گوهرِ نایاب
ای زیورِ ارباب
نورِ دل اصحاب
علیٌ اکبر علیٌ اکبر

ای دلبر عشاق
ای اسوه ی اخلاق
جنّت به تو مشتاق
علیٌ اکبر علیٌ اکبر

علی اکبر یا مولا

بند سوم:

ای بی نظیر، اِبنُ الْاِمام
از وصف تو عاجز کلام
ممسوسِ فی ذاتِ اِله
مؤذّنِ والا مقام

کرّار و اکبری، تو از همه سری
شاگردِ ساقی و، ماهِ قبیله ای
آقا فدائیه، قرآن و مکتبی
ای وارثِ حسین، عشقِ عقیله ای

مثل قمر زیبا
ای قامتت رعنا
رتبه ی تو بالا
علیٌ اکبر علیٌ اکبر

ای عالی و اعلا
ای رزمِ تو غوغا
فرمانده ی والا
علیٌ اکبر علیٌ اکبر

علی اکبر یا مولا

____________________________________

شور یا زمینه روضه ای

ای وای
ای وای
وسط معرکه تنها موندی
ای وای
ای وای
میونه گله ی گرگا موندی

ای وای
ای وای
با سره نیزه تنت درهم شد
ای وای
ای وای
پیشه چشمام بدنت درهم شد

همه ی
دلخوشیه من
چه کنم دور و برم میریزی

پیشه چشمام
تکه تکه
رو زمین ای پسرم میریزی

ای عصای
پیریه من
از غمت تا شده قده بابا

از تنه تو
هست نشونی
گوشه گوشه گوشه ی این صحرا

علی اکبر علی اکبر علی اکبر
علی اکبر علی اکبر

ای وای
ای وای
بمیرم پخش و پلایی اکبر
ای وای
ای وای
بمیرم جدا جدایی اکبر

ای وای
ای وای
چقدر با پا زدن بر ابروت
ای وای
ای وای
چقدر نیزه زدن بر پهلوت

از زمین من
بر میدارم
خاکه غربت میریزم روی سر

می بینی که
کاره بابات
کشیده به کجاها ای اکبر

بر میدارم
پاره های
تنه تو روی عبامیزارم

پاره های
تنه تو من
تو عبام جدا جدا می زارم

شور(زمزمه)شب هفتم محرّم حضرت علی اصغر (ع)

لالا لالا بابا
چی سرت آوُردن
نَه که ندادن آب
آبرومَم بردن

چطوری برگردم
با این اوضاع خیمه
به خدا این روضه
سخت‌تره از مُردن

لا‌لا لالا بابا/۴/

لالا لالا بابا
چی از گلوت مونده
این عبایِ خونی
روضه‌هاتو خونده

خنده‌یِ حرمله
قهقهه‌یِ خولی
لبخندِ تلخ تو
دلم رو سوزونده

لالا…

لالا لالا بابا
حالا رو دستِ من
غروب جا می‌گیری
رونیزه‌یِ دشمن

مادرِ تو سیلی
می‌خوره اون لحظه
که سرِتو دارن
به نیزه می بندن

لالا….

لالا لالا بابا
ای پسرِ نامی
همراهِ من مهمون
تو مجلسِ شامی

حرمله می‌گیره
صِله همون جایی
که می‌زنه چوب به …..
رویِ لب حرامی

لالا..

شور عاشورا – شور قتلگاه

از دم خیمه تا به گودال دویدم دویدم دویدم
حرفایی که نشنیده بودم شنیدم شنیدم شنیدم
پیکر زخمیتو که دیدم بریدم بریدم بریدم

چادرمو روو بدن تو کشیدم کشیدم کشیدم
یه جای سالم روو تن تو ندیدم ندیدم ندیدم
به من بگو پیروهنت کو شهیدم شهیدم شهیدم

دیدم دست و پا زدی
مادر رو صدا زدی
دیدم پنجه هاتو روو
خاک کربلا زدی

(واویلا حسین من)

رگاتو نابلد بریدن عزیزم عزیزم عزیزم
پیکر زخمیتو دریدن عزیزم عزیزم عزیزم
سواره ها تا که رسیدن عزیزم عزیزم عزیزم

تو رو به خاک و خون طپیدن عزیزم عزیزم عزیزم
هلهله دور تو کشیدن عزیزم عزیزم عزیزم
حال خرابم و ندیدن عزیزم عزیزم عزیزم

دیدم بی هوا زدن
خیلی ناروا زدن
بین اون شلوغیا
پیرا با عصا زدن

(واویلا حسین من)

بلندشو فکری به حرم کن حسینم حسینم حسینم
نگاه به حال مضطرم کن حسینم حسینم حسینم
فکری برا چشم ترم کن حسینم حسینم حسینم

نگاه به خاک چادرم کن حسینم حسینم حسینم
فکری برا دور و برم کن حسینم حسینم حسینم
رخت اسارت به بَرم کن حسینم حسینم حسینم

سخته باورش برام
حالا بین قتلگام
لشکر دورمو گرفت
موندم بین ازدهام

رباعیات اول مجلسی شب ششم
و قاسم بن الحسن علیه‌ السلام

ای دوست فقط دل به خدا وابگذار
با یار دل غمزده تنها بگذار
خواهی نشوی راهی هر بیراهه
در راه حسین‌بن‌علی پا بگذار

در خیر رسیده در گنه نارس باش
در محفل عشاق بیا خالص باش
کن دور ز تن رخت تعلق ها را
در راه شهید کربلا عابس باش

در روضه ملاک برتری پاکی‌هاست
سکوی پرش برای افلاکی هاست
با گریه به کربلا شهیدان گفتند
این رمز صعود پیراهن خاکی هاست

خشکیم ولی به روضه باران دیدیم
سگ را در این کهف چو انسان دیدیم
تنها ره عاقبت به خیری راما
در مسلک آقای شهیدان دیدیم

ثابت شده برهان به خدا لازم نیست
علامه بدون عاشقی عالم نیست
در کرب و بلا ز بس‌که کوبیده شده
رزمنده قد کشیده چون قاسم نیست

_________________________________________________________

دوبیتی حضرت قاسم ابن‌الحسن علیه‌ السلام

برادرزادهء زیباترینم
نکش پاتو رو خاکا نازنینم
چشام داره سیاهی میره قاسم
چطور جون کندن تورو ببینم

عروست توی خیمه بی‌قراره
صدا ناله‌ش میآد که سوگواره
توی خون تازه دومادم خوابیده
خدا واسه کسی این‌جور نیاره

زبس کوبیدنت اینا با نعلا
فرورفته تنت تو خاک صحرا
تو از مادربزرگت ارث بردی
شکسته دنده‌هات مانند زهرا

به‌دنبال علی‌اکبر دویدی
شکستی درد زهرا رو چشیدی
تو آغوشت گرفتم دیدم ای وای
قد چند سال یک هوقد کشیدی

صدام کردی عمو اومد سراغت
می‌ریزه خون، رولبهات ازدماغت
چشت کردن که افتادی به این روز
بمیرم وا شده از هم جناغت

مجتبی صمدی شهاب

شور امام حسین (ع)

بند اول:

روی لبهام باز این آهنگه
نوکر واسه حرم دل تنگه
هر نفسم با سوز و گریه
هماهنگه، هماهنگه

ای اربابم
یک سال پیشت نیومدم مُردم آقا
تو رو به حق مادرت زهرا
قسمت کن امسال بیام کربلا

حرم حرم عمریه دارم میخونم
آقا، از فراغ تو دلخونم
بذار، بیام حرمت بمونم، یا ثارالله

(حسین آقا جان۳)
ای آقا جان

بند دوم:

قلبم به عشق تو میکوبه
بی تو لحظه لحظم آشوبه
وقتایی که باشم پیش تو
حالم خوبه، حالم خوبه

ای اربابم
واسه عالم هستی کشتی هدایت
آقا تو رو به جون رقیّت
بذار، عمرم بگذره تو هیئت

نفس نفس همینه فقط آوازم
سمت کربلا بدی پروازم
میخوام، با تو دنیامو بسازم، یا ثارالله

(حسین آقا جان۳)
ای آقا جان

بند سوم:

تو سختی ها بودی کنارم
تو دلواپسی ها دلدارم
بی مقدمه میگم آقا
دوسِت دارم، دوسِت دارم

ای اربابم
ممنونتم محرم رو بازم دیدم
بازم پیرهَنْ مشکیمو پوشیدم
امسال دیگه تو روضه جون میدم

محرمات بهونه ی بندگیمه
شور و شیرینیه زندگیمه
پر از خاطرات بچگیمه، یا ثارالله

(حسین آقا جان۳)
ای آقا جان

_______________________________________

شور امام حسین (ع)

نمیخوام‌اَزم‌جُداشه غمت بسکه دلنشینه
خودت‌می‌دونی‌یه‌عُمره دعای قنوتم اینه

اَللّهُمَ‌اجعَلنَامِنَ‌ال—-بَاکِینَ‌عَلَی‌الحُسین
گریه‌واسَت‌شروع‌شده—-از صبح‌ِاَزل‌حُسین

قلم‌به‌شیون‌اومدو لوح‌براتو ناله‌زد
عالَمم براتو گریه‌کرد
خداروکه‌قسم‌می‌داد تابپذیره‌توبه‌شو
آدمم براتو گریه‌کرد

عالمه‌پریشونِ‌عزات حسین‌قَتیل‌العَبرات
یاحسین‌یامظلوم

اجازه بده نوکرت صبح‌ظُهورو ببینه
خودت‌میدونی‌یه‌عُمره دعای قنونم اینه

اَللّهُمَ‌اجعَلنَامِنَ‌ال—-مُنتَقِمین‌َ الحُسین
آخه‌خوندم‌روایتی‌رو—-توی‌مقتل‌حسین

ملائکه‌وقتی‌دیدن میون‌مقتل‌اُفتادی
به‌درگاه‌حق‌ضجّه‌زدن
خدامیون‌آسمون نورِوجودِمهدی‌رو
نشون‌ِشون‌داد آروم‌بِشَن
آرزومه‌که‌صبح‌ِقیام به‌کار منتقم بیام
یاحسین‌یامظلوم

 

زمینه شهادت حضرت قاسم (ع)

بند اول:

اِذنه جهادم رو بده(عمو حسین جان۳)
دلم تو سینه پر زده(عمو حسین جان۳)

برم به میدون بلا، معرکه ی کرب و بلا
بشم خدايی
تو رو قسم به مادرت، منم مثاله اکبرت
بشم فدایی

بابام نوشته تو نامه واسَم
برات شهید شَم همینه خواستم

(واویلتا۲آه و واویلا۳)

بند دوم:

میخونه زینب اِن یکاد(به قد و بالاش۳)
معرفی کرد خودشو (با اسمِ باباش۳)

تا گفت فَ أنابن الحسن، بانیزه تو پهلوش زدن
نقشه زمین شد
سنگ میباره روی سرش، شکسته شد بال وپرش
از هر طرف خورد
رفته به زیره سُمِّ سُتوران
برس به دادم عمو حسین جان

(واویلتا۲آه و واویلا۳)

بند سوم:

تازه عروس کربلا (میگه باحسرت۳)
واویلتا از این غمو(غصه و غربت ۳)

صدای قاسم رو شنید، از خیمه گاه بیرون دوید
چی دید تومیدون
دوماد چه قدی کشیده، استخوناش بیرون زده
دلش شده خون

پریشون مویِ سره قاسم
پر از جراحت پیکره قاسم

(واویلتا۲آه و واویلا۳)

 

زمزمه و نوحه شهادت حضرت قاسم ابن الحسن (ع)

خدایا خدایا.. گلی رفته زدستم
شدم مضطر کنار، گل پرپر نشستم، گل پرپر نشستم

گل زیبای من، ابن الحسن بود
مثال اکبرم، او جان من بود
عمو جانم عمو.. جانم عمو جان۲

حسن جان حسن جان… ز تو شرمنده هستم
امانت بوده قاسم… ولی رفته ز دستم. ولی رفته زدستم

کنار جسم او، توان ندارم
سرش را روی زانویم گذارم
عموجان عمو….

عزیزم عزیزم.. صدا کردی عمویت
ولی صد آه و افسوس… که دیر آمد بسویت، که دیر آمد بسویت

لهیده گشته ای، با نعل اسبان
در آغوشت کشم، گریان ونالان
عمو جانم عمو….

بیا زینب من، دوباره شو تو یارم
کمک کن تا که قاسم، بسوی خیمه آرم، بسوی خیمه ارم

به خیمه مادرش چشم انتظارست
برای دیدن او بیقرارست
عمو جانم عمو…..

____________________________________________

نوحه، زمزمه و شور شب ششم محرم

ای جان من عمو.. جانان من عمو
هستی تو قوت، ایمان من عمو

بده اجازه.. روم به میدان
فدا کنم من. دراه راه تو جان
جانم عمو جان.. جانم عمو جان، جانم عمو جان، جانم عمو جان۲

ازبعد اکبرت.. بیتاب رفتنم
دیگر شده عمو.. وقت شکفتنم

هستم گلی از.. گلزار زهرا
اذن شهادت… بده تو مولا
جانم عموجان…

ای نوجوان من… هستی تو جان من
باشی امانت…. جانان من حسن

اندازه ی تو…. زره ندارم
قاسم ترا بر…. خدا سپارم
جانم عمو جان….

گفتی عمو بیا… افتادم از فرس
زخمی شده تنم… فریاد من برس

ببخش عموجان.. دیرآمدم من
تنی لهیده… بغل زدم من
جانم عمو جان….

 

زمزمه و نوحه شب پنجم(عبدا..ابن حسن)

عمه زینب، بین عمویم،مانده تنها،بین میدان۲
دیده گریان،با تنی زار بر لبش نام شهیدان۲
ای عمو جان،ای عمو جان، ای عمو جان، ای عمو جان۲

سایه ی او،بعد بابا،هر زمان رو،ی سرم بود
وقت سختی،پدرانه، همچو بابا، در برم بود
ای عمو جان….

یک نفر باشد عمویم دشمنان دو رش فراوان
طاقت ماندن ندارم کن رهایم سوی میدان
ای عمو جان…

ای عمو جان آمدم که،چون سپر باشم برایت
تا کنم هم،چون برادر، جان نا قابل فدایت
ای عمو جان….

بر روی صدر عمویش، جان او از، تن رها شد
آخرین سرباز دینش این یتیم مجتبی شد
ای عمو جان…

_______________________________________

نوحه شب پنجم

عمه رهایم کن روم سوی میدان۲
یاری عمو کنم همچون شهیدان۲
واویلا واویلا واویلا واویلا۲

هل من معین گوید او وای از غریبی
نباشد بر ماندنم دیگر شکیبی
واویلا….

ابن الحسن باشم و عبداللهم من
بعد از پدر مدیون ثاراللهم من
واویلا…

سایه ی روی سرم جانم فدایت
آمده ام تا دهم دستم برایت
حرف از غریبی مزن ای نور عینم
منهم چو قاسم فدایی حسینم
واویلا….

دستش جدا گشت وعمو را صدا کرد
مرغ روحش را عدو از تن رها کرد
عمو گرفتش او را بر روی سینه
ناله زد یا جداّ رو سوی مدینه
واویلا..

_______________________________________

نوحه شب پنجم

ببین ای عمه، عموجانم،مانده بی یار ونا توان باشد
دل او بهرحرمها وکودکان آن ناگران باشد
عمو جان من شده خسته
بمیرم بر خاک بنشسته
عمو جانم ای عمو جانم..عمو جانم ای عمو جانم۲

چو بابا پیش خدا پر زد،بوده او در دنیا امید ما
نوازش ها کرده او ما را،بوده بر خوشبختی نوید ما
ببین عمه او شده تنها
رهایم کن تا روم آنجا
عمو جانم….

ببین عمه دورش از هرسو، گرگ خونخواری،رو به او آید
از آنها شمشیر و تیر وسنگ،بیشمارانه،بر عمو آید
نگاهش افتاده سوی من
ندارد یاری عموی من
عمو جانم ای…

عمو جانم آمدم میدان، بار دیگر گیرم،در آغوشت
سرم روی سینه ات بگذار،تا شوم از عطر تو مدهوشت
جداگردد دستم از پیکر
فدای تو ای مه انور
عموجانم ای…

عجب جایی گشته قربانگاه بهر عبدا…،آه و واویلا
نشیند شمر لعین آنجا،سینه ی مولا آه وواویلا

چه می سازد خواهرش زینب
بده صبری را به او یارب
حسین جانم ای حسین جانم۲

_______________________________________

نوحه شهادت عبدا..بن حسن (ع)

دست عبدالله،دردست عمه،داردنظاره،حال عمو جان
می بیندعمو،بنشسته برخاک،روسوی خیمه،با چشم گریان

ای عمو جانم ای عمو جانم، ای عموجانم،ای عمو جانم۲

گوید ای عمه،کن رها دستم،تا کنم یاری،عمو حسینم
بشنو صدای، هل من معینش،یاری ندارد،نور دو عینم
ای عمو….

دشمن از هر سو،حمله آورده،با تیغ ونیزه،برعمو جانم
ترسم ای عمه،من که یتیمم،در کرببلا،بی عمو مانم
ای عمو…

آمدم عمو، تا مثل قاسم،شهد شهادت ،نوشم برایت
همچو عمویم،در رهت افتد،دستم از پیکر،گردم فدایت
ای عمو….

آه وواویلا،حسین مظلوم،پیکری بی جان،دارد درآغوش
کنار خیمه،زینب از غم،یتیم حسن،گردیده مدهوش

_______________________________________

نوحه شهادت عبدا..بن حسن (ع)

خواهم روم من روسوی میدان
تا جان دهم در راه عمو جان)۲
عمه عمویم بین میدان مانده تنها
با چشم گریان دیده دارد بر حرمها

عبداللهم عبداللهم ابن الکریمم ۲

دور عمویم سگها فراوان
ترسم عمویم ناگه دهد جان

در موج غم افتاده ویاری ندارد
باید روم، دلدار،دلداری ندارد
عبداللهم……

از دست عمه دستش رها شد
عازم بسوی خون خدا شد

بر او هدف میدان وآغوش عمو شد
شیر حسن آماده ی جنگ عدو شد
عبداللهم…..

در راه مولا دستش جدا شد
بر سینه ی او جانش فدا شد

یک یا عمو گفت وزاین دنیا رها شد
با تیر کین حرمله سوی خدا شد
عبداللهم……

_______________________________________

زمزمه شهادت عبدا..بن حسن (ع)

عمه عموی من، نشسته بر خاک است
ببین تن پاکش، خونی وصد چاک است
نگاه او باشد سوی حرم عمه
حالت روی او، عمه چه غمناک است
وای عمو جانم، وای عمو جانم، وای عمو جانم، وای عمو جانم۲

عمو شده تنها، مقابلش لشگر
حلقه زده دورش، تیغ ونی وخنجر
عمه رهایم کن، روم سوی میدان
فدا کنم جانم، بر پسر حیدر
وای عمو جانم….

کشید دست خود، روانه شد میدان
عمو گرفت اورا، در بغلش چون جان
مثل عموعباس، بشد جدا دستش
گشت فدا جانش، در بغل جانان
وای عمو جانم

_______________________________________

نوحه شهادت عبدا..بن حسن (ع)

می دود رو سوی میدان کودکی از خیمه گاه
چونکه می بیند عمویش مانده بی پشت وپناه
بر لبانش دم بدم
ای عموجان امدم
ای عمو جانم عمو، ای عمو جانم عمو۲

دشمن‌ از پیر وجوان هستند سوی او دوان
مردمانی دل سیه با تیر وشمشیر وسنان
دور او غوغا شده
محشری بر پا شده
ای عمو جانم عمو…..

چون عمو بگرفت در آغوش خود عبداللهش
او مهیا شد دهد هم دست هم جان در رهش
عاقبت تیر عدو
داد او را آبرو
ای عمو جانم عمو

همچو قاسم او چشید از شهد احلی من عسل
شد شهادت بهر این ابن الحسن خیر العمل
عمه اش در خیمه گاه
می کشد از سینه آه
ای عمو جانم عمو..

 

 

زمینه حضرت عبدالله بن حسن (ع)

رهام کن
ببین که عموم افتاده توی گودال
رهام کن
ببین زیر پا داره می شه لگد مال
رهام کن
ببین تشنه لب داره می ره که از حال
رهام کن

می بینی
عمه بغض تو این گلومو
میبینی
چه غوغاییه روبه رومو
می بینی
زیر دست و پا تو عمو مو.

عمو جون. عمو جون عمو جون عمو جون

می بینی
که گرگی داره می دره پیروهن رو
می بینی
با نیزه می بندن. که راهه دهن و
می بینی
زیر چکمه ی نا نجیبی بدن رو

به دوره
عموم جمع شدن خیره سر ها
همه با
تیرو و تیغ و سنگ و سپرها
به ساقه
درخت می زنن با تبرها

عمو.جون. عمو جون عمو جون عمو جون

تو گودال
با تو لشگری بی حیا روبه رو شد
تو گودال
سپردستای تو برای عمو شد
تو گودال
تنت با نوک نیزه ها زیرورو شد
تو گودال

تو مثل
علمدار بریده بازوت شد
قتلگات
میونه اغوشه عموت شد
رو سینم
عزیزم بریده گلوت شد

____________________________________________

زمینه شب پنجم محرم الحرام

بند اول:

دستم تو دست عمه و ،
چشام به شاه بی سپاه
خسته و زخمی و بی رمق،
افتاده توی قتلگاه
بی سپره عمو جونم ،
در خطره عمو جونم
کاش میشد ای عمو،
دِینم رو ادا کنم
کاش میشد منم این ،
جون ناقابل و فدا کنم

بند دوم:

از تیر و تیغ و خنجرا،
پُره جراحته تنت
بزار که این نیزه ها رو در بیارم، از بدنت
زخمی شده صدای تو ،
غصه من غمای تو
دست من فدا سرت،
تو دست و پا نزن
جون میدم تو بغلت ،
اومده دنبالم بابام حسن

بند سوم:

باز اومده حرمله تا ،
یک گره ای رو وا کنه
اومده تا حاجت،
یتیمی رو روا کنه
زخم گلوت که پیدا شد ،
چشمای عمه دریا شد
خس خس حنجرت ،
سوزونده خیمه رو

____________________________________________

زمینه شور حضرت عبدالله بن حسن (ع)

بنداول:

ای. عمه
عموم میون قتلگاس
ای عمه
عموم میون دشمناس
ای عمه
عموم به زیر دست ُ پاس

عمه شده چشام یه کاسهٔ خون
عمه بذار برم به سمت میدون
بذار برا عموم فداکنم جون

یتیم نه سالهٔ حسن (عبداللهم)۳
کشتُ مردهٔ حضرت ( ثاراللهم)۳
عمو ای وای عمو ای وای عمو

بنددوم:

عموجان
اینا رحمی به تو ندارن
عمو جان
کینه ها از جدتودارن
با چکمه
پا به روی سینت میزارن

عمه بزار برم عموم غریبه
عمه بزار برم دل بی شکیبه
ببین بی یاور و چه بی حبیبه

میریزه خون از تن تو ( عمو حسین )۳
دریده پیراهَن تو (عموحسین)۳
عمو ای وای عمو ای وای عمو

بندسوم:

بریده دستم به راهت (ای عمو)۳
می میرم توقتلگاهت ای عمو

فدای اون روی ماهت ای عمو

عمو عبداللهت به خون نشسته
یکی پهلومو با نیزه شکسته
شده راه نفس تو سینه بسته

دست و سرم فدای تو (عموحسین)۳
من می میرم به جای تو (عمو حسین)۳
عمو ای وای عمو ای وای عمو

 

زمینه حضرت رقیه (س)

تو آسمونا دنبالت بودم
توی خرابه سر در آوردی
به شوق دیدن رقیت با
سر اومدی و پر دراوردی

پریشونی ، پریشونم
کجابودی ، نمیدونم
دلم تنگه نگاهت بود
باباجونم ، باباجونم

سرت زخمی ، سرم زخمی
تموم پیکرم زخمی
شبیه مادرت شد رو ی
از گل بهترم زخمی

ای بابایی …

تو آسمونا دنبالت بودم
سر از طشت طلا در اوردی
چند شب پیش خواب تورو دیدم
دیدم برا ما معجر آوردی

تموم معجرا سوخته
همه بال و پرا سوخته
غروب روز عاشورا
موهای دخترا سوخته

بجای چادر عمه پارچه ی سوخته سرم کرده
بابا چشمام که یادت هست ببین حالا ورم کرده

ای بابایی ..

تو آسمونا دنبالت بودم
ولی تو بزم می تورو دیدم
وقتی که اون حرفه رو زد بابا
خیلی برا سکینه ترسیدم

چقدر اینا بدن بابا
چقد مارو زدن بابا
بگو گوشواره هامو
دختراشون پس بدن بابا

اگر میخوای که برگردی
بری بازم سفر بابا
بجون تو کم اوردم
منم امشب ببر بابا

ای بابایی…