شعر شهادت امام علی (ع) سروده استاد زارع شیرازی ۲ فروردین ۱۴۰۴

متن شعر شهادت امام علی (ع)

در شب غربت آقام علی بنویسم
ز دل تربت آقام علی بنویسم

چه گذشت از غم دوران به دلت یا مولا
فاطمه . روضه هجران به دلت یا مولا

وای . شمشیر به فرق سرت آقا زده است
زخم بر فرق سر و‌پیکرت آقا زده است

خون به محراب شد و کل بدن . خونین است
سر آن سرور عالم که ز خون . رنگین است

روضه اش روضه ی محراب نباشد دنیا
و همین مرثیه با روضه ی بی تاب نباشد دنیا

حضرتش مرد همانجا که نگارش افتاد
فاطمه دخت نبی دار و ندارش افتاد

محسنش سقط شد و پهلوی زهرا بشکست
با غلافی ز عدو بازوی زهرا بشکست

دومی زد لگد و در روی کوثر افتاد
بخداوند قسم هستی ی حیدر افتاد

داده جان . حضرت حیدر بهمان کوچه ی غم
مقتل دخت پیمبر بهمان کوچه ی غم

چه بگویم ز غم درد دلش یا الله
ز همان آه غم سرد دلش یا الله

گاه با نخل و نخیلش غم دل را گفته
گاه با داغ رحیلش غم دل را گفته

گاه با چاه . ز صد غصه ی قلبش گوید
گاه در کوچه بدنبال عزیزش جوید

حتما از عرش . ندایی به دلش سر زده است
یا که از جنت حق . فاطمه اش آمده است

گفت آن سرور دین . فزت و رب العبه
گفت آن حبل متین . فزت و رب الکعبه

یعنی از مردم این دهر چنان خسته شدم
کز همه ظالم و از ظلم چه بشکسته شدم

میروم‌ دیدن زهرای عزیزم یا رب
من و بشنیدن زهرای عزیزم یا رب

شعر این زارع شیراز و بصد عشق عیان
از ارادت به علی سرور و مولای جهان

لینک کوتاه